نقش مشارکت شهروندان در تصمیم گیری های شهری از منظر حقوق عمومی

این مقاله به بررسی نقش و جایگاه مشارکت شهروندان در فرآیند تصمیم گیری های شهری از منظر حقوق عمومی می پردازد. در دنیای امروز، حکمرانی شهری مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای نوین در مدیریت شهری، از اهمیت فزاینده ای برخوردار است. این رویکرد بر این فرض استوار است که شهروندان، به عنوان ذینفعان اصلی توسعه و اداره شهر، باید در فرآیندهای تصمیم گیری که بر زندگی آنها تاثیر می گذارد، مشارکت داشته باشند. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی و حقوقی، مبانی نظری، حقوقی و سازوکارهای مشارکت شهروندی را در سطح بین المللی و ملی، به ویژه در نظام حقوقی ایران، مورد کاوش قرار می دهد. در بخش مبانی نظری، دیدگاه های مختلف در خصوص چیستی، اهمیت و سطوح مشارکت مورد بررسی قرار گرفته و در بخش مبانی حقوقی، اصول و قواعد حقوق بین الملل عمومی که بر حق مشارکت شهروندان در اداره امور عمومی تاکید دارند، تبیین می شوند. چارچوب حقوقی مشارکت شهروندان در نظام حقوقی ایران، شامل اصول قانون اساسی، قوانین شوراهای اسلامی و قانون شهرداری، تحلیل و نقایم حقوقی موجود شناسایی می گردد. همچنین، سازوکارهای عملی مشارکت شهروندی و تجارب موفق برخی کشورها در این زمینه، به ویژه بودجه ریزی مشارکتی در برزیل، ارائه می شود. در نهایت، چالش های حقوقی فراروی مشارکت شهروندی در مدیریت شهری ایران شناسایی شده و راهکارهایی برای تقویت چارچوب حقوقی و ارتقاء سطح مشارکت شهروندان در راستای تحقق حکمرانی شهری مطلوب و پایدار پیشنهاد می گردد. این پژوهش با هدف ارائه چارچوبی جامع برای فهم و ارتقاء مشارکت شهروندی در تصمیم گیری های شهری، به ویژه از منظر حقوق عمومی، انجام شده است.

کلیدواژه ها:

مشارکت شهروندی ، حقوق عمومی ، مدیریت شهری ، حکمرانی شهری ، تصمیم گیری شهری ، حقوق بین الملل عمومی ، نظام حقوقی ایران