تحلیل محتوا و مطالعه تطبیقی تجربه آموزش درس تربیت بدنی در سیستم آموزشی ایران و کشورهای توسعه یافته در دوران همه گیری ویروس کرونا

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 37

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

MISCONF02_6050

تاریخ نمایه سازی: 25 فروردین 1405

چکیده مقاله:

تربیت بدنی به عنوان درسی که به صورت مستقیم بر روی سلامت جسمانی، روانی و عاطفی دانش آموزان موثر است شناخته شده و می تواند اثرات مثبت بسزایی در حوزه رشد و شکوفایی دانش آموزان در سنین کودکی و نوجوانی داشته باشد. با بروز همه گیری گسترده و سریع ویروس کرونا در سال ۱۳۹۹ و بحرانی شدن وضعیت کشور، مدارس نوع آموزش خود را از حالت حضوری به غیر حضوری تغییر دادند و آموزش به شیوه مجازی ادامه یافت. با توجه به ایجاد رویکرد نوین در نظام یاددهی-یادگیری، بروز محدودیت ها و افزوده شدن برخی امکانات جدید در این حوزه، بررسی دقیق تغییرات در شیوه نوین آموزشی ضروری به نظر می رسد. در همین راستا این تحقیق با مطالعه تطبیقی آموزش درس تربیت بدنی و مقایسه شرایط ارائه این درس در ایران و کشور های انگلستان، فرانسه، ژاپن، چین، استرالیا و ایالات متحده، اقدام به بررسی شاخص هایی نظیر نوع سیاست گذاری آموزشی، زمان آموزش، مکان ارائه، پلتفرم ها و زیر ساخت های موجود نمود. طبق نتایج حاصل شده مشخص شد که شیوه سیاست گذاری آموزشی در بیشتر کشور های جهان برخلاف ایران به صورت غیرمتمرکز و برمبنای نظر شوراهای عالی آموزشی محلی می باشد. در خصوص مدت زمان ارائه درس تربیت بدنی، تقریبا بیشتر کشور های جهان اقدام به کاهش زمان ارائه درس نمودند که این میزان کاهش در ایران ملموس تر بوده است. در زمینه مکان ارائه درس نیز بر مبنای ظرفیت های موجود در هر کشور از فضاهای متنوعی در قالب های حضوری، غیرحضوری و تلفیقی استفاده شد که در این میان سهم آموزش مجازی و بستر های دیجیتالی برجسته تر جلوه می نماید. در نهایت با بررسی وسایل و تجهیزات مورد استفاده در همه گیری نیز مشخص شد که عموم کشور های مورد بررسی از انواع پلتفرم های آموزش مجازی در کنار برنامه های تلویزیونی، بهره گیری از ظرفیت یوتیوبر های معروف، شبکه های اجتماعی و ... بهره گرفتند تا فرایند آموزش غیرحضوری تربیت بدنی ادامه یابد. در این میان کشور ایران با توجه به کمبود فضاهای آموزشی مدارس و همچنین تاکید بر استفاده از پلتفرم های آموزش مجازی ملی وضعیت ضعیف تری را تجربه کرد. در نهایت پس بررسی شرایط موجود در کشور ها و مقایسه شباهت ها و تفاوت های آنها، چالش های آموزش غیرحضوری تربیت بدنی بیان و مجموعه ای از پیشنهادات برای بهبود وضعیت آموزش مجازی تربیت بدنی در ایران ارائه گردید.

نویسندگان

مریم محمدی ثانی

آموزش و پرورش