مقاله علمی پژوهشی: تاثیر روش «کلاس معکوس» بر تعاملات اجتماعی و حس تعلق به مدرسه در دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش تدریس کلاس معکوس بر تعاملات اجتماعی و حس تعلق به مدرسه در دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، شبه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی یکی از مناطق آموزش و پرورش در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۶۰ دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه تحت آموزش با روش کلاس معکوس قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل آموزش های متداول سنتی را دریافت کردند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه تعاملات اجتماعی و پرسشنامه حس تعلق به مدرسه بود. داده های به دست آمده با استفاده از روش تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که پس از تعدیل نمرات پیش آزمون، تفاوت معناداری بین دو گروه در متغیرهای تعاملات اجتماعی و حس تعلق به مدرسه وجود دارد (p<۰.۰۱p < ۰.۰۱p<۰.۰۱). بر این اساس، روش کلاس معکوس با انتقال آموزش های مستقیم به خارج از کلاس و اختصاص زمان کلاس به فعالیت های گروهی و بحث های تعاملی، توانست به طور چشمگیری تعاملات اجتماعی دانش آموزان را بهبود بخشیده و احساس تعلق آن ها را به محیط مدرسه ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: کلاس معکوس ، تعاملات اجتماعی ، حس تعلق به مدرسه ، دانش آموزان ابتدایی ، نوآوری آموزشی ، سازنده گرایی.