طراحی مدل مفهومی مدیریت استعداد توانمندساز در دانشگاه فرهنگیان

هدف: هدف اصلی این پژوهش، تبیین ابعاد مدل مدیریت استعداد توانمندساز در دانشگاه فرهنگیان با تاکید بر نیازهای بومی و اقتضائات خاص این نهاد تربیت محور است.

روش: این پژوهش با رویکرد استقرایی، راهبرد کیفی و با بهره گیری از روش تحلیل محتوا انجام شده است. جامعه آماری شامل خبرگان، صاحب نظران کلیدی، تصمیم گیران نظام آموزش عالی و اساتید حوزه مدیریت آموزشی بود. نمونه گیری به صورت غیر احتمالی و هدفمند انجام شد و با رعایت اصل اشباع نظری، ۱۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. برای گردآوری داده ها از مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته استفاده شد. همچنین، برای اعتباربخشی، از روش هایی چون درگیری طولانی مدت، مشاهده مداوم و بازبینی مشارکت کنندگان بهره گرفته شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار مکس کیودا صورت گرفت.

یافته ها: نتایج تحقیق حاضر منجر به طراحی یک مدل مفهومی با هفت بعد اصلی شامل: شناسایی و جذب استعداد، حفظ و نگهداشت استعداد، ارزیابی و بازخورد، توان افزایی استراتژیک، استعدادپروری آینده نگر، مدیریت جانشین پروری، و رهبری با رویکرد توانمندسازی شده است. در قالب این ابعاد، ۲۸ مولفه و ۱۱۴ شاخص استخراج گردید که می تواند مبنایی مهم برای سیاست گذاری و برنامه ریزی اثربخش در حوزه سرمایه انسانی دانشگاه فرهنگیان باشد.

نتیجه گیری: مدل ارائه شده با تلفیق یافته های نظری و تجربیات میدانی، نقشه راهی برای توسعه سرمایه انسانی در راستای اهداف راهبردی نظام آموزش وپرورش کشور فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

مدیریت استعداد ، مدیریت استعداد توانمندساز ، دانشگاه فرهنگیان ، تحلیل محتوا.