ارزیابی اثر برنامه آموزش پذیرش و تعهد بر کاهش ناهماهنگی شناختی و تعارضات زناشویی در زنان پرستار: یک مطالعه مداخله ای

مقدمه: تعارضات زناشویی و ناهماهنگی شناختی از عوامل موثر بر سلامت روان است که کارکرد پرستاران را تحت تاثیر قرار می دهند؛ لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه آموزش پذیرش و تعهد  بر کاهش ناهماهنگی شناختی و تعارضات زناشویی در زنان پرستار شهر سنندج انجام شد. روش بررسی: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری         یک ماهه انجام شد. جامعه آماری شامل زنان پرستار شاغل در بیمارستان های سنندج در سال ۱۴۰۳             بود که ۳۲ نفر با روش هدفمند انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند و به پرسشنامه های برانگیختگی شناختی و تعارضات زناشویی پاسخ دادند. مداخله آموزش گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد در ۸ جلسه برای گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس و نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد، آموزش گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد تاثیر معناداری بر کاهش ناهماهنگی شناختی (۴۵/۲۴۷ F=، ۰۰۱/۰ p<، ۴۵۲/۰= η²) و کاهش تعارضات زناشویی (۶۲/۴۹ F=، ۰۰۱/۰ p<، ۴۶۳/۰ = η²) در زنان پرستار داشته است. این اثرات در پیگیری نیز پایدار باقی ماند. نتیجه گیری: آموزش گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد با افزایش انعطاف پذیری روان شناختی و بهبود تنظیم هیجان، ظرفیت ارتقاء سلامت روان و بهبود روابط زناشویی در زنان پرستار را دارد.

کلیدواژه ها:

Acceptance and Commitment Therapy ، Cognitive Dissonance ، Marital Conflict ، Maladaptive Schemas ، Nurses ، آموزش پذیرش و تعهد ، ناهماهنگی شناختی ، تعارضات زناشویی ، طرح واره های ناسازگار ، پرستار