اثربخشی درمان فراشناختی بین فردی و پذیرش و تعهد بر دشواری تنظیم هیجان و کمال گرایی افراد با اختلال شخصیت وسواسی

مقدمه: اختلال شخصیت وسواسی جبری یکی از شایع ترین اختلالات شخصیت است که تاثیر عمیقی بر عملکرد فردی و اجتماعی مبتلایان دارد. این پژوهش باهدف مقایسه اثربخشی درمان فراشناختی بین فردی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در بهبود دشواری تنظیم هیجان و کمال گرایی افراد با اختلال شخصیت وسواسی - جبری انجام شد روش بررسی: این مطالعه به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری سه ماهه  با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل افراد با اختلال شخصیت وسواسی-جبری بود که به مراکز مشاوره  شهر یزد  در سال ۱۴۰۳مراجعه کردند. نمونه پژوهش ۴۱ نفر بودند که به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه درمان فراشناختی بین فردی (۱۳ نفر)، درمان پذیرش و تعهد (۱۴ نفر) و گروه کنترل (۱۴ نفر) گمارده شدند. مداخله ها در ۱۰ جلسه هفتگی برای گروه های آزمایشی انجام شد، درحالی که گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس دشواری تنظیم هیجان و مقیاس کمال گرایی بود. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد که بین نمرات پس آزمون دشواری تنظیم هیجان (۰۱/۰P<، ۴۱۰/۲۵۵F=) وکمال گرایی (۰۱/۰P<،۹۵۰/۳۵۶F=) سه گروه تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین آزمون تعقیبی بن­فرونی نشان داد که درمان فراشناختی بین فردی نسبت به درمان پذیرش و تعهد، اثربخشی بیشتری بر بهبود دشواری تنظیم هیجان و کاهش کمال گرایی داشته است. نتیجه گیری: درمان فراشناختی بین فردی می تواند به عنوان مداخله ای موثرتر در مقایسه با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برای بهبود مشکلات هیجانی و شناختی افراد مبتلا به اختلال شخصیت وسواسی- جبری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Compulsive Personality Disorder ، Acceptance and Commitment Therapy ، Emotional Regulation ، Perfectionism ، اختلال شخصیت وسواسی-جبری ، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، تنظیم هیجانی ، کمال گرایی