تاثیر هوش مصنوعی بر مدیریت بهینه شهری (نمونه موردی: شهرکرد)

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر مدیریت بهینه شهری ازسوی مدیران شهری شهرکرد بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شناسی در قالب توصیفی–تحلیلی انجام­شد. جامعه آماری شامل تمامی مدیران شهری شهرکرد به تعداد ۶۰ نفر بود و به­دلیل محدودبودن حجم جامعه، نمونه به صورت سرشماری کامل تعیین­شد. داده ها با استفاده از پرسش­نامه ای ۳۵ سوالی جمع آوری­شد که شامل دو بخش هوش مصنوعی (۲۱ سوال) و مدیریت بهینه شهری (۱۴ سوال) بود. روایی ابزار از طریق ارزیابی صوری، محتوایی و سازه ای سنجیده­شد و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ به­میزان ۰.۷۹ تاییدگردید. داده های گردآوری­شده با بهره گیری از مدل یابی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر در نرم افزار «PLS» تحلیل­شد. یافته ها نشان­می دهد که هوش مصنوعی به طور کلی تاثیر مثبت و معناداری بر مدیریت بهینه شهری دارد. همچنین ابعاد مختلف آن از جمله؛ چشم انداز استراتژیک، سرنوشت مشترک، تمایل به تغییر، تعهد و خوش بینی، هم راستایی و هم خوانی، توسعه دانش و فشار عملکرد به طور معناداری بر مدیریت بهینه شهری اثرمی گذارند. نتایج حاکی از آن است که به کارگیری فناوری های هوش مصنوعی امکان اتخاذ تصمیم های بهینه و مبتنی بر داده را برای مدیران شهری فراهم­می کند و علاوه بر افزایش کارایی و بهره وری، به کاهش چالش های زیست محیطی، ارتقای کیفیت زندگی و مدیریت منابع کمک می نماید. در مجموع، بهره برداری موثر از ظرفیت های هوش مصنوعی موجب تحول در کیفیت خدمات شهری و ارتقای رفاه شهروندان شهرکرد می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت بهینه شهری ، مدیران شهری ، شهرکرد