تبیین پیامدهای انتخاب سبک دلبستگی فرزندان بر مبنای سبک های دلبستگی ناایمن اجتنابی و دوسوگرای والدین

پژوهش حاضر با هدف تبیین پیامدهای انتخاب سبک دلبستگی فرزندان بر مبنای سبک های دلبستگی ناایمن اجتنابی و دوسوگرای والدین انجام شد. این مطالعه یک پژوهش کیفی با رویکرد نظری مبنا و به روش مصاحبه عمیق بدون ساختار و نیمه ساختاریافته بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان و مردان ۲۵ تا ۴۰ ساله مراجعه کننده به کلینک آتیه شهر تهران در نیمسال اول ۱۴۰۰ بود که از میان آنها۶۰ نفر انتخاب و سپس ۲۵ نفر که شرایط ورود به پژوهش را داشتند به صورت هدفمند انتخاب شدند. داده ها همزمان با جمع آوری، به روش گراندد تئوری کدگذاری (باز، محوری وگزینشی) و تحلیل گردید. اعتباریابی با روش قابلیت اعتبار، قابلیت اعتماد، قابلیت تایید و انتقال پذیری انجام شد. نتایج حاصل این طبقه بندی: ۸ طبقه اولیه، ۳ طبقه اصلی و یک طبقه مرکزی در فرایند تبیین پیامد های سبک های دلبستگی والدین در تعیین سبک دلبستگی فرزندان استخراج گردید، که ۳طبقه اصلی شامل مثلث پذیرش، تسلیم، رضایت، فرسودگی تحمیلی، و پلی به سوی زندگی بهتر بودند. در راستای توجه به پیامدهای انتخاب سبک دلبستگی فرزندان در خانواده با دو والد ناامن باید به مولفه های مثلث پذیرش، تسلیم، رضایت، فرسودگی تحمیلی، پلی به سوی زندگی بهتر گردد.

کلیدواژه ها:

سبک دلبستگی ناایمن ، اجتنابی و دوسوگرا ، والدین ، فرزندان