اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر بهبود تعارض های زناشویی و کیفیت روابط زنان خیانت دیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی زوج درمانی شناختی رفتاری بر بهبود تعارض های زناشویی و کیفیت روابط زنان خیانت دیده انجام شد. روش: روش این پژوهش، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند ۳۰ نفر از زنان خیانت دیده منطقه یک شهر تهران انتخاب شدند که در دو گروه آزمایش و کنترل به صورت تصادفی قرار گرفتند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های تعارضات زناشویی و کیفیت روابط استفاده شد. سپس، گروه آزمایش ۸ جلسه ۱۲۰ دقیقه ای آموزش گروهی زوج درمانی شناختی رفتاری دریافت کرد، اما گروه کنترل هیچ مداخله ای را دریافت نکرد. پس از اتمام دوره درمان مجددا آزمونها اجرا شد. جهت مرحله پیگیری مجددا دو ماه بعد از پس آزمون، آرمونها اجرا شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین میانگین تعارض های زناشویی و کیفیت روابط زنان در مراحل پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری تفاوت معنادار وجود دارد. نتیجه گیری: زوج درمانی شناختی رفتاری، به طور موثر می تواند کیفیت روابط زنان خیانت دیده را افزایش داده و تعارضات آن ها را کاهش دهد و مشکلات مربوط به صمیمیت ، عدم توافق، علاقه، محبت و تعهد و سازگاری شخصیتی زوجین را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی شناختی رفتاری ، تعارضات زناشویی ، کیفیت روابط ، زنان خیانت دیده