پیش بینی نگرش به خیانت زناشویی در زنان براساس نقش خود طرحواره های جنسی و سبک-های عشق ورزی

خیانت زناشویی یک آسیب چند بعدی است که افراد تعابیر مختلفی از آن دارند و با گذر زمان شاهد کم شدن شکاف جنسیتی و درگیری بیشتر زنان در خیانت هستیم. هدف این پژوهش تعیین قدرت پیش بینی کنندگی خودطرحواره های جنسی و سبک های عشق ورزی بر نگرش به خیانت در زنان می باشد. روش: روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل زنان با تجربه تاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره و روانشناسی در شهر کرج سال ۱۴۰۰-۱۳۹۹ است. در این پژوهش ۲۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های نگرش به خیانت واتلی، مقیاس خودطرحواره های جنسی زنان آندرسون و سیروانووسکی و پرسشنامه سبک های عشق ورزی (LAS) هندریک و هندریک پاسخ دادند.یافته ها: یافته ها نشان داد متغیرهای پیشبین ، با نگرش به خیانت رابطه معنی داری در سطح ۰۵/۰p< دارند. در این پژوهش خودطرحواره های جنسی و سبک های عشق ورزی ۱۶ درصد توانایی پیش بینی نگرش به خیانت را در زنان دارند. نتیجه گیری: براساس یافته ها بین سبک های عشق ورزی دوستانه، فداکارانه و منطقی و خودطرحواره های جنسی خجالتی/محافظه کار و صریح/ بی پرده با نگرش به خیانت رابطه منفی معنادار وجود دارد. همچنین بین سبک های عشق ورزی عاشقانه، بازیگرانه و وسواسی و خودطرحواره های جنسی شهوانی/ رمانتیک با نگرش به خیانت رابطه مثبت و معنادار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های عشق ورزی ، خودطرحواره جنسی ، نگرش به خیانت ، زنان