بررسی رابطه عدالت آموزشی و کیفیت زندگی دانشگاهی با فرسودگی تحصیلی در دانشجویان پزشکی مقطع علوم پایه در دانشگاه علوم پزشکی مشهد

مقدمه و هدف: در حوزه علوم پزشکی، مطالعات اندکی به بررسی متغیرهای محیط آموزشی و دانشگاهی و عوامل موثر آموزشی پرداخته اند. مطالعه حاضر با هدف تعیین رابطه بین عدالت آموزشی و کیفیت زندگی دانشگاهی با فرسودگی تحصیلی در دانشجویان پزشکی مرحله علوم پایه دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد.مواد و روشها: این مطالعه مقطعی در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ در دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد. پرسشنامه های فرسودگی تحصیلی، عدالت آموزشی، و کیفیت زندگی دانشگاهی به صورت آنلاین برای تعداد ۶۰۰  دانشجوی رشته پزشکی عمومی مرحله علوم پایه بصورت نمونه گیری در دسترس ارسال شد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ و با استفاده از آزمون تی مستقل، آزمون همبستگی پیرسون، و مدل رگرسیون تحلیل شدند.یافتهها: در مجموع ۲۳۹ نفر در مطالعه شرکت کردند (میانگین سنی ۱/۷۵ ± ۱۹/۷۶ سال، و ۵۱٪ زن و ۴۹٪ مرد بودند). سطح فرسودگی تحصیلی در حدود ۵٪ پایین، ۴۴٪ متوسط و ۵۱٪ بالا بود. دانشجویان دختر به طور معناداری فرسودگی تحصیلی بیشتری نسبت به دانشجویان پسر داشتند (۰.۰۰۷=p) و کیفیت زندگی دانشگاهی آن ها نیز پایین تر بود (۰.۰۳۳=p). اگرچه همبستگی معناداری بین عدالت آموزشی و فرسودگی مشاهده شد، اما در مدل رگرسیون، این متغیر به تنهایی نقش پیش بین معناداری نداشت. برای فرسودگی تحصیلی نبود (۰.۶۹۵=p)، اما کیفیت زندگی دانشگاهی (۰.۰۰۱>p)، معدل (۰.۰۰۱>p) و جنسیت دختر (۰.۰۳۴=p) به صورت معناداری توانستند فرسودگی تحصیلی را پیش بینی نمایند (p<۰.۰۵).نتیجه گیری: بیش از نیمی از دانشجویان پزشکی در مقطع علوم پایه دچار فرسودگی تحصیلی بالا هستند. دانشجویان دختر آسیب پذیرتر از دانشجویان پسر هستند. کیفیت زندگی دانشگاهی و معدل از عوامل پیش بینی کننده فرسودگی تحصیلی محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

فرسودگی تحصیلی ، عدالت آموزشی ، کیفیت زندگی دانشگاهی ، دانشجوی پزشکی