تعیین فراوانی مقاومت به کارباپنم ها در ایزوله های اسینتوباکتر بومانی جدا شده از بیماران بستری در بیمارستان آموزشی شهر مشهد

مقدمه و هدف: آسینتوباکتر بومانی یکی از مهم ترین پاتوژن های فرصت طلب بیمارستانی است که عامل عفونت های متعددی در نظر گرفته می شود. در سال های اخیر، مقاومت این باکتری به کارباپنم ها موجب تشدید نگرانی ها در سراسر جهان شده است. هدف این مطالعه، بررسی الگوی فراوانی و روند تغییرات مقاومت به کارباپنم ها در ایزوله های بالینی آسینتوباکتر بومانی بیمارستان های آموزشی-درمانی شهر مشهد بود.مواد و روشها: طی سه سال (۱۳۹۶ الی ۱۳۹۸) تعداد ۳۵۸۱ ایزوله آسینتوباکتر بومانی به وسیله کشت نمونه های غیر تکراری بیماران بستری در بخش های مختلف بیمارستان های قائم (عج) و امام رضا (ع) جمع آموری شد. پس از شناسایی و تایید نهایی باکتری، میزان مقاومت به کارباپنم ها به روش استاندارد کربی-باور مورد ارزیابی قرارگرفت و روند تغییرات مقاومت نیز بررسی شد.یافته ها: بیشترین تعداد ایزوله های آسینتوباکتر بومانی از بخش های مراقبت های ویژه (۳۸/۳۳%)، جراحی (۲۰/۸۸%) و اورژانس (۲۰/۴ %) جداسازی شدند. میزان مقاومت به آمیکاسین ۸۵/۰۶%، سیپروفلوکساسین ۹۰/۸۹%، ایمی پنم ۸۴/۹۴%، مرو پنم ۸۸/۵۷%، و کلیسیتین ۱۸/۳% بود. روند تغییرات مقاومت به کارباپنم ها در بیمارستان قائم (عج) با کاهش خفیفی همراه بود در حالیکه در بیمارستان امام رضا (ع)، وضعیت مقاومت پایدار و قابت باقی مانده بود.نتیجه گیری: با توجه به مقاومت قابل توجه به کارباپنم ها، انجام تست های تعیین حساسیت ضد میکروبی قبل از انتخاب و تجویز آنتی بیوتیک مناسب امری ضروری قلمداد می شود.

کلیدواژه ها:

آسینتوباکتر بومانی ، مقاومت دارویی ، کارباپنم ، بخش مراقبت ویژه