بررسی تاثیر شیوه ی آموزش مبتنی بر وظیفه بر رضایت کارورزان گوش گلو وبینی دانشگاه علوم پزشکی تهران

مقدمه و هدف: آموزش بالینی موثر یکی از ارکان اساسی تربیت پزشکان توانمند است، با این حال روش های سنتی آموزش در بسیاری از موارد قادر به ایجاد پیوند مناسب میان دانش نظری و مهارت های عملی نیستند. آموزش مبتنی بر وظیفه به عنوان یکی از رویکردهای یادگیری فعال، با تمرکز بر انجام وظایف واقعی بالینی، می تواند به کاهش فاصله میان تئوری و عمل کمک کند. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر وظیفه بر میزان رضایت کارورزان پزشکی بخش گوش، گلو و بینی بیمارستان امیراعلم تهران انجام شد.مواد و روشها: این پژوهش از نوع توصیفی–پیمایشی بود که بر روی ۲۰ نفر از کارورزان پزشکی بخش گوش، گلو و بینی بیمارستان امیراعلم انجام شد. پنج مهارت بالینی ضروری شامل معاینه گوش، شستشوی گوش، مش گذاری بینی، کنترل خونریزی فعال بینی و بخیه زدن بر اساس چارچوب سه مرحله ای آموزش مبتنی بر وظیفه (قبل، حین و بعد از انجام وظیفه) آموزش داده شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه رضایت سنجی ۱۱ سوالی با مقیاس لیکرت پنج درجه ای بود که روایی و پایایی آن تایید شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار ۲۱ SPSS انجام شد. یافته ها: در این مطالعه  ۶۵ درصد (۱۳ نفر) خانم و ۳۵ درصد (۷ نفر) آقا  بودند. بر اساس یافته ها همه کارورزان رضایت بالایی از آموزش مبتنی بر وظیفه داشتند و این روش را در مقایسه با روش های معمول آموزش بالینی موثرتر ارزیابی کردند.نتیجه گیری: آموزش مبتنی بر وظیفه می تواند به عنوان رویکردی موثر و کاربردی در ارتقای کیفیت آموزش بالینی کارورزان پزشکی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر وظیفه ، آموزش بالینی ، کارورزان پزشکی ، رضایت