شناسایی ابعاد و مولفه های اشتغال پذیری بر اساس شایستگی عمومی دانشجویان رشته های علوم پایه

اهداف: شایستگی های عمومی یکی از ابزارهای ارزشمند در اشتغال پذیری و افزایش درآمد فارغ التحصیلان دانشگاهی است. به همین دلیل شایستگی های اشتغال پذیری باید بر اساس ویژگی های خاص شناسایی و طبقه بندی شوند که منجربه اصلاح فرآیندهای آموزش عالی شود. هدف این مقاله یافتن ابعاد و مولفه های اشتغال پذیری بر اساس شایستگی عمومی دانشجویان رشته های علوم پایه در دانشگاه آزاد اسلامی استان تهران از نظر نخبگان حوزه اشتغال بود. مواد و روش: روش پژوهش کیفی، با رویکرد مبتنی بر نظریه داده بنیاد و به لحاظ هدف کاربردی می باشد. مشارکت کنندگان اعضای هیات علمی و مدیران مراکز مقصد اشتغال دانشجویان بودند. روش نمونه گیری هدفمند و از نوع نظری است. جهت جمع آوری داده ها، مصاحبه از خبرگان بصورت نیمه ساختار یافته تا رسیدن به اشباع نظری انجام شد. اطلاعات با استفاده از نرم افزار مکس کیودا کد گذاری شده و شاخصها، ابعاد و مولفه ها تعیین شدند.یافته ها: در این تحقیق هفت بعد شایستگی شامل: فردی، نوآوری، اجتماعی، تخصصی، مدیریتی، سازمانی و پژوهشی (که در توانمند سازی دانشجویان از اهمیت بالایی برخوردار است) و مولفه های وابسته به هر یک از آنها شناسایی شد.نتیجه گیری: توجه به آموزش و تقویت ابعاد شایستگی عمومی دانشجویان می تواند بر اشتغال پذیری تاثیر مثبت گذاشته و اشتغال آنان را همراه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

اشتغال پذیری ، ابعاد شایستگی عمومی ، دانشجویان و دانش آموختگان رشته های علوم پایه ، آموزش عالی