مطالعه باستان متالورژی و خوردگی در دو شئ پایه مسی از باغ موزه هرندی کرمان، ایران (هزاره سوم پیش ازمیلاد)
محل انتشار: فصلنامه مطالعات باستان شناسی، دوره: 18، شماره: 1
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 20
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JARCS-18-1_003
تاریخ نمایه سازی: 23 فروردین 1405
چکیده مقاله:
استان کرمان، پهناورترین استان کشور در جنوب شرقی فلات مرکزی ایران است. این استان دارای محوطه های باستانی زیادی مانند: جیرفت، یحیی، تل ابلیس و غیره است. تا به حال آثار فلزی بسیاری از این محوطه ها به دست آمده است که اکثرا در موزه ها نگه داری می شوند. در این پژوهش به بررسی دو شئ مسی متعلق به موزه هرندی کرمان، شئ ۱ با شماره ثبتی ۱۱۵۹۳ به فرم ظرف و شئ ۲ با شماره ثبت ۱۱۵۹۴ به فرم آینه یا ابزاری کاربردی، مورد پژوهش قرار گرفته است. پرسشی که در این پژوهش مطرح می شود این است که روش ساخت، ترکیب آلیاژی، شناسایی و پایداری محصولات خوردگی اشیاء مفرغی موزه هرندی چیست و این عوامل چه نقشی در پایداری این دو شئ مفرغی دارند؟ به این منظور از تجهیزات آنالیزی، رادیوگرافی با استفاده از اشعه ایکس، SEM-EDX و (XRD) استفاده شد. باتوجه به آنالیزهای دستگاهی اشعه ایکس، میکرسکوپ الکترونی روبشی مجهز به طیف سنجی پراش انرژی پرتو ایکس مشخص شد که این آثار دارای آلیاژ با ترکیب (Cu-As) هستند که باتوجه به درصد بالای عنصر آرسنیک در این آثار جز مفرغ های آرسنیکی محسوب می شوند که از کارپذیری و چغرمگی خوبی برخوردار هستند؛ هم چنین آنالیزهای میکرسکوپ الکترونی روبشی نشان می دهد که این دو شئ به روش کارسرد (Cold-working) و تاب کاری (Annealing) ساخته شده اند. تصاویر رادیوگرافی نشان دهنده مغز سالم فلزی در این دو شئ است. در آنالیز دستگاهی XRD که به منظور شناسایی خوردگی ها (آسیب) اصلی برروی این آثار استفاده شد، نشان دهنده محصولات خوردگی کلریدی، کربناتی و اکسیدی، شناسایی شده است. باتوجه به pHسنجی محصولات خوردگی و مطابقت آن با دیاگرام پوربه، مهم ترین محصولات خوردگی در pH=۴.۵, ۵ مربوط به مالاکیت، آتاکامیت و بروچانتیت است که باتوجه به آنالیز دستگاهی پراش اشعه ایکس، این محصولات خوردگی برروی آثار موجود، تایید شده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
وحید پور زرقان
دکتری مرمت اشیاء فرهنگی و تاریخی، اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، فارس (زرقان)، ایران.
مریم علیزاده
دانش آموخته کارشناسی رشته مرمت آثار تاریخی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه زابل، زابل، ایران.
مهدی رازانی
دانشیار گروه مرمت و باستان سنجی، دانشکده حفاظت آثار فرهنگی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران (نویسنده مسئول).
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :