ارزیابی پیامدگرایانه ی اثر طرح‎های هادی روستایی بر کیفیت محیطی مطالعه موردی: روستاهای شهرستان مریوان

هدف: یکی از اهداف طرحهای هادی روستایی که فراگیرترین طرح توسعه ای در کشور است، بهبود کیفیت بافت روستا و تلاش برای ایجاد فضای مناسب تر برای سکونت و فعالیت و به بیانی دیگر، افزایش کیفیت محیطی است. هدف این پژوهش بررسی پیامد  اجرای طرح های هادی در زمینه ی کیفیت محیطی بر اساس اصول توسعه ی پایدار و به دست دادن شاخص هایی در این مورد بوده است. روش تحقیق: این پژوهش میزان موفقیت طرح های هادی به اجرا درآمده را در بهبود کیفیت محیطی از منظر اهالی روستا بررسی کرده است. بدین منظور در پیمایشی میدانی، مبتنی بر پرسش نامه، به گردآوری داوری اهالی در باب کیفیت محیطی در قالب سه مولفه ی کارکردی، فرمی و معنایی و نیز غنای حسی با رویکردی توصیفی پرداخته، سپس یافته ها با بهره گیری از آمار استنباطی (t تک نمونه‎ای و تحلیل مسیر) به نحو کمی تحلیل شده است. یافته ها: تحلیل پرسشنامه ها نشان داد که در هر سه مولفه ی فرمی، معنایی و کارکردی و نیز سرجمع هر سه، میانگین به دست آمده از مقدار میانگین مطلوب (میانگین ۳) در سطح معنیداری ۰.۰۵، بیشتر است؛ مولفه ی فرمی ۳.۱۵ مولفه ی کارکردی ۳.۰۸ مولفه ی معنایی ۳.۲۱ و شاخص کیفیت محیطی در مجموع ۳.۱۴ نتیجه گیری: در مجموع، شاخص ها نشان دهنده ی پیامد مثبت اجرای طرح ها در زمینه ی کیفیت محیطی است اما میزان شاخص ها در وضعیتی شکننده قرار دارد. این پژوهش همچنین نتایج نشان می دهد که بر اثر اجرای طرح های هادی مولفه ی فرمی بیش از دیگر موارد وزن یافته و وزن مولفه ی معنایی کاهش یافته است.

کلیدواژه ها:

کیفیت محیطی ، طرح های هادی روستایی ، نواحی روستایی شهرستان مریوان.