بررسی عوامل موثر بر بهبود تحرک اجتماعی زنان ورزشکار با تاکید بر ظرفیتهای ورزش

این پژوهش با هدف بررسی عوامل موثر بر بهبود تحرک اجتماعی زنان ورزشکار، با تاکید بر ظرفیت های ورزش انجام شد. تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش جمع آوری اطلاعات، توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش شامل همه زنان ورزشکار بود. با توجه به حجم نمونه کوکران در شرایط نامشخص، ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شدند. در این تحقیق، از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. بخش اول پرسشنامه شامل مشخصات فردی مانند سن، جنسیت، وضعیت تاهل، تحصیلات و... بود. بخش دوم حاوی پرسشنامه ای درباره عوامل موثر بر بهبود تحرک اجتماعی زنان ورزشکار، با تاکید بر ظرفیت های ورزش بود. این پرسشنامه در چهار خرده مقیاس دسته بندی شد و براساس مقیاس لیکرت هفت ارزشی تنظیم شد. برای اطمینان از روایی صوری و محتوایی پرسش ها، از نظرات چندین نفر از اساتید مدیریت ورزشی دارای تخصص در این زمینه استفاده شد. اعتبار سازه پرسشنامه با استفاده از تحلیل عامل اکتشافی تایید شد. پایایی پرسشنامه نیز با ضریب آلفای کرونباخ محاسبه و تایید شد. برای تجزیه و تحلیل آماری استنباطی، از تحلیل عامل اکتشافی و تحلیل مسیر استفاده شد. نرم افزارهای به کاررفته در این پژوهش، SPSS و AMOS نسخه ۲۳ بودند. نتایج نشان داد که عامل عدالت جنسیتی با اثر کلی ۵۹/۰ بیشترین تاثیر را بر عوامل موثر بر بهبود تحرک اجتماعی زنان ورزشکار، با تاکید بر ظرفیت های ورزش داشت. همچنین عوامل رفتاری با ۵۵/۰، عوامل گروهی با ۵۲/۰ و عوامل ساختاری با ۵۶/۰ تاثیر درخور توجهی بر شاخص های مرتبط داشتند. میانگین رتبه ای مولفه های درونی عوامل موثر بر بهبود تحرک اجتماعی زنان ورزشکار، نشان داد که عامل عدالت جنسیتی با میانگین ۱۲/۷ مهم ترین عامل بود.

کلیدواژه ها:

تحرک ، اجتماعی ، ظرفیت ، ورزش ، محیط راف