شکوفایی همه جانبه دانش آموزان ،یادگیری اجتماعی-عاطفی در برنامه های آموزشی مدارس

یادگیری اجتماعی-عاطفی (Social-Emotional Learning - SEL) به عنوان یک فرآیند ضروری برای شکوفایی همه جانبه دانش آموزان، دیگر صرفا یک افزودنی جانبی به محتوای آموزشی تلقی نمی شود، بلکه به عنوان یک شالوده حیاتی برای موفقیت تحصیلی، سلامت روان و سازگاری اجتماعی در قرن بیست و یکم مطرح شده است. این پژوهش با هدف بررسی ضرورت ادغام موثر SEL در ساختار رسمی برنامه درسی انجام شده است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که رویکردهای سنتی آموزشی که عمدتا بر انتقال دانش شناختی تمرکز دارند، در پرورش مهارت های لازم برای زندگی و کار در دنیای پیچیده امروز ناکام مانده اند. SEL با فراهم آوردن چارچوبی نظام مند برای توسعه پنج شایستگی اصلی – خودآگاهی، مدیریت خود، آگاهی اجتماعی، مهارت های روابط و تصمیم گیری مسئولانه – به دانش آموزان کمک می کند تا استرس های محیط مدرسه را بهتر مدیریت کرده و روابط معنادارتری با همسالان و بزرگسالان برقرار سازند. ادغام موفقیت آمیز SEL نیازمند تغییر پارادایم از محتوا محوری به فرآیند محوری است، به نحوی که آموزش مهارت های عاطفی در تمام مراحل برنامه درسی (پنهان و آشکار) نهادینه شود. نتایج تاکید می کنند که تعهد مدیران، آموزش مستمر معلمان و هماهنگی بین خانه و مدرسه برای اجرای پایدار SEL حیاتی است. این مقاله با ارائه تحلیلی جامع از مبانی نظری و عملی SEL در بستر برنامه ریزی درسی، مسیرهایی برای سیاست گذاران آموزشی و برنامه ریزان درسی ترسیم می کند تا آموزش را از صرفا آگاهی بخشی به سمت توانمندسازی سوق دهند