ارزیابی مشروعیت تصمیمات شبه قضایی شهرداری در مدیریت تعارضات شهری از منظر اصول دادرسی اداری

تصمیمات شبه قضایی شهرداری ها نقش مهمی در مدیریت تعارضات شهری و تنظیم روابط میان شهروندان و نهادهای محلی ایفا می کنند. این تصمیمات که عمدتا در قالب آرای کمیسیون ها و هیات های وابسته به شهرداری اتخاذ می شوند، اگرچه ماهیتی اداری دارند، اما به دلیل آثار مستقیم آن ها بر حقوق و تکالیف اشخاص، واجد ویژگی هایی مشابه تصمیمات قضایی هستند. از همین رو، ارزیابی مشروعیت این تصمیمات از منظر اصول دادرسی اداری اهمیت ویژه ای می یابد؛ اصولی که هدف آن ها تضمین عدالت اداری، حمایت از حقوق اشخاص و جلوگیری از خودسری نهادهای عمومی است.این پژوهش با رویکردی توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، به بررسی میزان انطباق تصمیمات شبه قضایی شهرداری با اصول بنیادین دادرسی اداری می پردازد. در این راستا، اصولی همچون قانونی بودن تصمیمات اداری، بی طرفی مرجع تصمیم گیر، حق استماع و دفاع شهروندان، شفافیت و مستدل بودن آرا و امکان نظارت و رسیدگی قضایی مورد تحلیل قرار می گیرد. یافته های پژوهش نشان می دهد که هرچند تصمیمات شبه قضایی شهرداری در پاسخ به ضرورت های مدیریت شهری شکل گرفته اند، اما در عمل با چالش هایی از حیث رعایت کامل اصول دادرسی اداری مواجه اند که می تواند مشروعیت آن ها را مخدوش سازد.نتیجه تحقیق حاکی از آن است که تقویت پایبندی شهرداری ها و مراجع وابسته به آن ها به اصول دادرسی اداری، نه تنها موجب افزایش اعتماد عمومی و کاهش تعارضات شهری می شود، بلکه زمینه تحقق عدالت اداری و کارآمدی بیشتر مدیریت شهری را نیز فراهم می کند. در پایان، ضرورت بازنگری در مقررات مربوط و ایجاد سازوکارهای شفاف تر برای تضمین حقوق شهروندان در فرآیند تصمیم گیری های شبه قضایی شهرداری مورد تاکید قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

تصمیمات شبه قضایی ، شهرداری ، مشروعیت ، دادرسی اداری ، تعارضات شهری ، عدالت اداری