توسعه پایدار شهری: مروری بر ارزیابی ظرفیت تحمل شهری

مفهوم ظرفیت تحمل شهری یکی از شاخص ها و معیارهای کلیدی در سنجش توسعه پایدار شهری به شمار می رود. تاکنون مطالعات متعددی به بررسی مفهوم ظرفیت تحمل در معنای عام آن پرداخته اند و نظریه های اساسی و روش های ارزیابی متنوعی در این حوزه ارائه شده است. با این حال، ظرفیت تحمل شهری، به عنوان مفهومی که در بستر شهری بررسی می شود، به دلیل تفاوت های بنیادین در معانی، اصول، تاکیدات و پیامدها، حوزه پژوهشی متمایزی محسوب می شود. مطالعات متمرکز بر ظرفیت تحمل شهری همچنان در مراحل ابتدایی رشد خود قرار دارند و از نظر حجم ادبیات، انسجام نظری، اعتبار روش های ارزیابی و گستره کاربردهای عملی، با محدودیت هایی مواجه اند. در چنین زمینه ای، پژوهش حاضر با هدف تحلیل و جمع بندی مطالعات مرتبط با ظرفیت تحمل شهری انجام شده است. این مقاله با تکیه بر مرور نظام مند و گسترده ادبیات، مفاهیم موجود ظرفیت تحمل شهری را یکپارچه سازی کرده، وضعیت کنونی پژوهش ها را بررسی می کند، مزایا و محدودیت های روش های پژوهشی مرتبط را مقایسه می نماید، خلاهای دانشی را شناسایی کرده و پیشنهادهایی برای برنامه ریزان و مدیران شهری به منظور ارتقای ظرفیت تحمل شهری ارائه می دهد. این پژوهش به درک عمیق تر مفهوم ظرفیت تحمل شهری کمک کرده و یافته های آن می تواند الگویی موثر برای پژوهشگران در توسعه مطالعات آینده باشد. همچنین، نتایج این تحقیق راهنمایی عملی برای مدیران و برنامه ریزان شهری فراهم می آورد تا راهبردها و اقدامات مناسبی در جهت بهبود برنامه ریزی و مدیریت شهری تدوین کنند.

کلیدواژه ها:

ظرفیت تحمل شهری ، خلاهای دانشی ، رویکردهای بهبود ظرفیت تحمل شهری