بررسی آزمایشگاهی صلبیت اتصال خمشی با ورق پیشنهادی

بعد از زلزله ۱۷ ژانویه نورثریج رفتار اتصالات تیر به ستون شدیدا مورد تجدید نظر قرار گرفت. طبق بررسی های انجام گرفته جدی ترین تنش ها در اتصالات در جایی که تیر به ستون متصل می شد اتفاق می افتاد. متاسفانه این قسمت ضعیف ترین بخش اتصال بود. در این قسمت ،ممان خمشی و نیروی برشی بایستی ازطریق اندرکنش جوش بین بال تیر و بال ستون و ورق برشی انتقال یابد که این انتقال لنگر و نیروی برشی منجر به یک تمرکزتنش جدی در این قسمت (محل اتصال بال تیر به بال ستون) می شد. بررسی هایی از تاثیر تمرکز تنش در محل جوش توسط محققان انجام شده است. در ضمن این تحقیقات انجام گرفته محققین راه کارهای مختلفی برای جلوگیری از تمرکز تنش و متعاقبا تشکیل مفصل پلاستیک در بر اتصال ارائه داده اند. اتصالات با ورق روسری و زیر سری یکی از راه های تقویت اتصال است که در این پژوهش با پیشنهاد طرح جدید از ورق روسری، صلبیت اتصال مورد بررسی قرار گرفته است. نمونه های ساخته شده با ضخامت متفاوت مورد آزمایش قرار گرفت. بارگذاری توسط دستگاه جک نیرو دهنده آنالوگ با ظرفیت ۱۲۰ تن انجام شده است. در هر بارگذاری میزان بار افزایش یافته و داده ها و جابجایی ثبت شده است. سپس نمودار ممان - دوران برای اتصال ترسیم گردیده و در نهایت سختی دوران از نمودار استخراج شده است.

کلیدواژه ها:

اتصال تیر به ستون ، منحنی لنگر- دوران ، ورق های روسری و زیرسری ، صلبیت اتصال ، اتصالات نیمه صلب ، ساختمان های اسکلت فلزی