بررسی طراحی پارک بازار گردشگری جهت ارتقای گردشگری با الگوپذیری از بازارهای سنتی

تجارت به عنوان یکی از مهم ترین عنوان های مبادله ی اجتماعی، ازجمله فعالیت های اصلی انسان است که موجب احداث فضاها و مکان های ویژه ای به نام بازار و مهم ترین عامل ارتباطی و فضای شهری شده است. فراغت به مجموعه فعالیت هایی گفته می شود که شخص برای تفریح، مشارکت آزاد اجتماعی درزمانی فارغ از تعهدات شغلی انجام می دهد، با این وجود فعالیت های تفریحی بخشی از گستره ی فیزیکی شهر است که می تواند عملکردهای معینی داشته باشد. پارک بازار پدیده ای جدید در عرصه ی برنامه ریزی شهری است که در آن، بازار و فضاهای تجاری در درون مجموعه ای بزرگتر، تشکیل شده از پارک و فضاهای سبز تفریحی است. بین نحوه قرارگیری و چینش بازار و پارک در کنار یکدیگر با توسعه شهری رابطه مستقیم وجود دارد. روش تحقیق بر پایه مطالعات کتابخانه ای از یکسو و بررسی های میدانی از سوی دیگر نهاده شده است. این مقاله روند شکل گیری پارک بازار را در شهر مورد بررسی قرار می دهد. ابتدا به پیشینه بازار و پارک اشاره خواهد شد، سپس توسعه و تغییرات شهر را با توجه به نقش پارک بازار مورد پژوهش قرار خواهد گرفت.سنت ها و فرهنگ ها با زندگی مردم هر ملتی عجین شده و در ایران یکی از مکان هایی که می توان در آن به دنبال فرهنگ و بومی گرایی بود؛ بازارهای شهری است. با هجوم مدرنیسم و کم رنگ شدن نقش بازارهای سنتی، لازم به یافتن راهکاری برای حفظ سنت ها است. در این پژوهش به بررسی راهکاری که در آن با بروز کردن بازارها و هماهنگ با نیازهای امروزه، ودرعین حال هماهنگ با مولفه ی فرهنگ، برای بومی ساختن و مولفه ی زیست اقلیم که با بازار سنتی در هم آمیخته، پرداخته شده است. پارک بازارها پدیده ای جدید در عرصه طراحی شهری اند که با ویژگی های ارزشمند خود جایگزین مناسبی برای ادامه روند بازارهای سنتی می باشند. بدین منظور به معرفی پارک بازار پرداخته ودر این راستا مولفه ی زیست اقلیم و فرهنگ در نظرگرفته شده است و با توجه به نمونه های موردی کار شده اصولی برای طراحی پارک بازار ارائه شده است