بررسی اثربخشی آموزش بازی محور در بهبود فهم عمیق و علاقه به یادگیری دانش آموزان

با پیشرفت نظریه های یادگیری و تحول در امر آموزش و پرورش، معلمان از روش های نوین تدریس درجهت پیشرفت اهداف آموزشی استفاده می نمایند. در این میان، آموزش مبتنی بر بازی به عنوان یکی از روش های نوین، نقشی کلیدی در ایجاد انگیزش و آموزش فعال و پایدار در دانش آموزان ایفا می کند. جذابیت ذاتی این روش، علاقه مندی دانش آموزان را به یادگیری افزایش داده و به تثبیت فهم عمیق مفاهیم و مهارت های عملی کمک شایانی می کند. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش بازی محور در بهبود فهم عمیق و علاقه به یادگیری در دانش آموزان انجام پذیرفته است. روش مورد استفاده در این پژوهش، روش اسنادی یا کتابخانه ای بوده و به موضوعاتی همچون یادگیری، بازی و انواع آن، و روش تدریس بازی محور پرداخته است. نتایج نشان داد که آموزش بازی محور نقش اساسی در یادگیری و آموزش دانش آموزان دارد. این روش، با تبدیل کلاس درس به یک محیط شاد و پویا و فراهم کردن آموزش بدون اجبار، علاقه به یادگیری را افزایش داده و به تعمیق یادگیری در کنار فعالیت های آموزشی و تفریحی کمک می کند. بررسی نقش آموزش مبتنی بر بازی به صورت گام به گام، به منظور مشخص نمودن اهمیت و ارزش این روش تدریس فعال و فراهم سازی زمینه برای گسترش آن ضروری است، زیرا در سیستم آموزشی ایران این روش تا حدودی مورد غفلت قرار گرفته است. یادگیری پایدار، محکم و مفید، یادگیری ای است که در آن تغییر رفتاری از طریق تجربه در انسان ایجاد شده و دربرگیرنده مهارت های ذهنی، فیزیکی و طرز تفکر باشد. در نتیجه، پیشنهاد می شود که معلمان و مدارس از روش تدریس نوین، مانند آموزش مبتنی بر بازی، در فرآیند تدریس بهره مند شوند

کلیدواژه ها:

آموزش بازی محور ، بهبود فهم عمیق ، علاقه به یادگیری ، دانش آموزان