اثربخشی مداخله مددکاری اجتماعی گروهی با رویکرد آموزش مهارت های اجتماعی بر سرسختی روانشناختی و سرمایه اجتماعی زنان سرپرست خانوار

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله مددکاری اجتماعی گروهی با رویکرد آموزش مهارت های اجتماعی بر سرسختی روان شناختی و سرمایه اجتماعی زنان سرپرست خانوار انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان سرپرست خانوار تحت پوشش بهزیستی و موسسات خیریه شهر مشهد در سال ۱۴۰۴ و نمونه شامل ۳۰ نفر بود که به صورت داوطلبانه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سرسختی روان شناختی کوباسا و همکاران (۱۹۸۲) و مقیاس سرمایه اجتماعی پاتنام (۱۹۹۹) بود. مداخله برای گروه آزمایش در دو مرحله تشکیل گروه و اجرای جلسات آموزشی انجام شد. آموزش مهارت های اجتماعی در هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای به صورت هفتگی برگزار گردید و محتوای آن شامل آموزش ارتباط موثر، رفتار قاطعانه، مهارت نه گفتن، بیان هیجانات، کنترل فشار روانی، درخواست حمایت اجتماعی و مدیریت انتقاد بود. تحلیل داده ها با آزمون کوواریانس چندمتغیری نشان داد که مداخله مذکور به طور معناداری موجب افزایش سرسختی روان شناختی (۶۱ درصد) و سرمایه اجتماعی (۷۶ درصد) در گروه آزمایش شد (۰۱/۰>p). نتایج پژوهش حاکی از آن بود که آموزش مهارت های اجتماعی در قالب مددکاری اجتماعی گروهی، با تقویت تعاملات بین فردی، احساس کنترل و خودکارآمدی، می تواند به ارتقای تاب آوری روانی و اجتماعی زنان سرپرست خانوار بینجامد. یافته های پژوهش ضمن تایید نقش رویکردهای گروه محور مددکاری اجتماعی در توانمندسازی روانی-اجتماعی، بر اهمیت بهره گیری از مدل اهداف اجتماعی در مددکاری اجتماعی گروهی برای ارتقای کیفیت زندگی و پیوندهای اجتماعی زنان سرپرست خانوار تاکید داشت.

کلیدواژه ها:

مداخله مددکاری اجتماعی گروهی ، آموزش مهارت های اجتماعی ، سرسختی روانشناختی ، سرمایه اجتماعی ، زنان سرپرست خانوار