بررسی اعتماد سیاسی به ارتش

اعتماد سیاسی یکی از مولفه های بنیادین در ثبات، مشروعیت و کارآمدی نظام های سیاسی به شمار می رود و نقش نهادهای حاکمیتی، به ویژه ارتش، در شکل گیری و تقویت این اعتماد از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین اعتماد سیاسی شهروندان به ارتش و متغیرهایی نظیر عملکرد ارتش، روابط نظامی–مدنی، بازنمایی رسانه ای، تجربه های تاریخی و مداخله در امور سیاسی و اقتصادی است. این پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی، میدانی و با رویکرد کمی انجام شده است. جامعه آماری شامل شهروندان ۱۸ سال و بالاتر شهر کرمان در سال ۱۴۰۴ بوده و نمونه ای به حجم مناسب با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب گردید. داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته گردآوری و با بهره گیری از آزمون های آماری توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که بین عملکرد مثبت ارتش، بی طرفی سیاسی، بازنمایی رسانه ای مثبت و تجربه های تاریخی سازنده با اعتماد سیاسی و مشروعیت نهادی ارتش رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین مداخله ارتش در امور سیاسی یا اقتصادی رابطه ای منفی و معنادار با اعتماد عمومی و روابط نظامی–مدنی نشان داد. نتایج این پژوهش بر اهمیت حفظ بی طرفی سیاسی، شفافیت نهادی و تمرکز ارتش بر ماموریت های ملی و حرفه ای به عنوان عوامل کلیدی در تقویت اعتماد سیاسی شهروندان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اعتماد سیاسی ، ارتش ، روابط نظامی- مدنی ، عملکرد نهادی ، بی طرفی سیاسی ، امنیت ملی