بررسی نقش نگرش نسبت به فناوری های نوین در پیش بینی ارتقاء سطح سواد دیجیتال دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش نگرش نسبت به فناوری های نوین در پیش بینی سواد دیجیتال دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر دهدشت بوده است. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر نحوه گردآوری داده ها از نوع تحقیقات کمی و از نظر ماهیت، توصیفی و از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر دهدشت می باشد، که در سال تحصیلی ۱۴۰۳- ۱۴۰۴ مشغول به تحصیل هستند. نمونه آماری با استفاده از روش تصادفی ساده و با استفاده از جدول کرجسی- مورگان ۳۶۷ نفر انتخاب گردید. برای جمع آوری داده ها پرسشنامه سواد دیجیتال مارتین(۲۰۰۹) و پرسشنامه کیم و مک لین (۱۹۹۴) استفاده شده است. روایی پرسشنامه ها به تایید اساتید و صاجبنظران رسید و پایایی آن ها در این پژوهش به ترتبیب(۸۹/۰) و (۸۳/۰) به دست آمده است. داده ها به دو روش توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. در بررسی توصیفی داده ها از فراوانی، درصد ، میانگین استفاده شده است. برای بررسی سوالات پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار آماری ۲۶SPSS استفاده شده است. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد رابطه نگرش نسبت به فناوری و مولفه های آن با سواد دیجیتال دانش آموزان مثبت و معنادار است. همچنین نتایج اجرای رگرسیون نشان داد از میان مولفه های نگرش نسبت به فناوری بعد علاقه به فناوری سهم بیشتری در پیش بینی سواد دیجیتال دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر دهدشت دارند.

کلیدواژه ها:

نگرش نسبت به فناوری های نوین ، سواد دیجیتال ، دانش آموزان مقطع متوسطه اول