بررسی رابطه بین سرمایه روانشناختی و انطاف پذیری با رفتار مدنی –سازمانی کارکنان اداری شهرداری زابل

یکی از رویکردهای اثر بخش در توانمند سازی ارتقای سرمایه روانشناختی افراد است به این معنا که افراد با هر شرایط اقتصادی اگر سهم بیشتری از سرمایه روانشناختی داشته باشند از کیفیت زندگی بالاتری برخوردارنداز کیفیت زندگی بلاتری برخوردار بوده و طبعا سالم تر و بالطبع بهره ورتر خواهند بود.مید خوش بینی خودکاری امدی و تاب آوری مولفه های سرمایه روانشناختی هستند که قابل اندازه گیری و اعمال مدیریت هستند انچه مسلم است پیش ازین در فضای کسب و کار و قلمروی سازمانها تنها سرمایه های فیزیکی مطرح بوده .پس از سرمایه سرمایه انسانی مطرح می باشد محققان مختلفی پیامدهای فردی و سازمانی نسبتا زیادی برای رفتار مدنی سازمانی ذکر کرده اند گزارشات نشان داده است رفتار مدنی موجب ارتقا عملکرد واحدها و سازمانهاست .رفتار مدنی سازمانی بعنوان یک مجموعه رفتار جهانی از سوی کارکنان که حمایتی و اختیاری بوده است.سرمایه روانشناختی از شاخص های روانشناسی تنها کمک کردن به بیماریهای روانی کارکنان نیست بلکه کمک میکند زندگی پربارتر و امیدوارانه تری هم داشته باشند .