نقش سبک های دلبستگی در سازگاری هیجانی و اجتماعی دانش آموزان در مدرسه

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش سبک های دلبستگی در پیش بینی سازگاری هیجانی و اجتماعی دانش آموزان در محیط مدرسه است. پیوندهای عاطفی اولیه میان کودک و مراقب، الگوهایی نسبتا پایدار از اعتماد، تنظیم هیجان و شیوه تعاملات اجتماعی ایجاد می کند که در دوره نوجوانی نیز تداوم می یابد. در این مطالعه که با روش توصیفی–پیش بینی انجام شده، ۳۰۰ دانش آموز مقطع متوسطه با استفاده از پرسشنامه های استاندارد سبک های دلبستگی، سازگاری هیجانی و سازگاری اجتماعی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد سبک دلبستگی ایمن رابطه مثبت و معناداری با سازگاری هیجانی و اجتماعی دارد، در حالی که سبک های ناامن–اجتنابی و ناامن–اضطرابی پیش بینی کننده ضعف در مهارت های هیجانی و اجتماعی هستند. همچنین، تحلیل رگرسیون چندمتغیره بیانگر آن بود که سبک های دلبستگی قادرند بخش قابل توجهی از واریانس سازگاری هیجانی و اجتماعی دانش آموزان را تبیین کنند. بر اساس نتایج، تقویت الگوهای ارتباطی سالم و ایجاد روابط امن در محیط خانواده و مدرسه می تواند به بهبود عملکرد هیجانی و تعاملات اجتماعی دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، سازگاری هیجانی ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان ، روابط مدرسه ، تنظیم هیجان