تبیین نقش رهبری اخلاقی در ارتقاء سلامت اداری در سازمان های دولتی ایران

سلامت اداری به عنوان یکی از شاخص های کلیدی کارایی و اثربخشی سازمان های دولتی، نقشی حیاتی در توسعه پایدار و اعتماد عمومی ایفا می کند و در سال های اخیر تحت تاثیر عوامل متعددی قرار گرفته است. این پژوهش با هدف تبیین نقش رهبری اخلاقی در ارتقای سلامت اداری در سازمان های دولتی ایران انجام شده است. روش تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان دستگاه های اجرایی استان تهران در نیمه اول سال ۱۴۰۴ بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و فرمول کوکران، تعداد ۹۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه های استاندارد رهبری اخلاقی براون و سالتمن و سلامت اداری هگلی و شیرازی بود که روایی و پایایی آن ها تایید گردید. داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) و نرم افزار SmartPLS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که رهبری اخلاقی بر تمام ابعاد سلامت اداری (انسانی، اجتماعی، ساختاری و نحوی) تاثیر مثبت و معناداری دارد و بیشترین تاثیر مربوط به بعد انسانی سلامت اداری بوده است. در نتیجه گیری مشخص شد که تمرکز بر تربیت و انتخاب مدیران با ویژگی های اخلاقی برجسته، راهکاری راهبردی برای اصلاح ساختار و فرهنگ سازمانی و رسیدن به سلامت اداری پایدار در دستگاه های دولتی ایران محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

رهبری اخلاقی ، سلامت اداری ، سازمان های دولتی ، رفتار شهروندی ، توسعه پایدار