عوامل موثر بر نگهداشت منابع انسانی تحول گرا در شرکت های دانش بنیان کشورهای منتخب و ایران

منابع انسانی تحول گرا به عنوان سرمایه اصلی و مزیت رقابتی پایدار در شرکت های دانش بنیان، نقشی حیاتی در زنده نگه داشتن چرخه نوآوری و خلق ارزش ایفا می کنند و فقدان آن ها می تواند موجب فلج شدن دانش سازمانی شود. این پژوهش با هدف شناسایی و مقایسه تطبیقی عوامل موثر بر نگهداشت این سرمایه های انسانی در شرکت های دانش بنیان ایران و کشورهای منتخب (آمریکا، هند و چین) انجام شده است. روش تحقیق حاضر از نوع آمیخته با رویکرد اکتشافی متوالی است که در مرحله کیفی از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان و در مرحله کمی با استفاده از پرسشنامه و تحلیل عاملی تاییدی، داده ها را بررسی کرده است. یافته های حاصل از تحلیل تطبیقی نشان داد که در کشورهای پیشرو، عواملی نظیر "فرهنگ نوآوری باز"، "استقلال علمی" و "مکانیزم های انعطاف پذیر جبران خدمات مبتنی بر سهام" بیشترین تاثیر را دارند، در حالی که در ایران، عوامل "امنیت شغلی"، "تعهد عاطفی به سازمان" و "جو سازمانی حمایتی" در اولویت قرار می گیرند. نتایج بیانگر آن است که شرکت های دانش بنیان ایران به دلیل محدودیت های ساختاری و اقتصادی، بیشتر بر عوامل نگهدارنده حسی و امنیتی تمرکز دارند، اما مدل های جهانی بر عوامل توسعه ای و مغزی متمرکز هستند. در نتیجه گیری تاکید شد که برای کاهش شکاف، باید از مدل های ترکیبی استفاده کرد و با نهادینه کردن شایسته سالاری واقعی و سیستم های پاداش دهی مبتنی بر عملکرد، پیوندهای عاطفی را به پیوندهای حرفه ای تبدیل نمود.

کلیدواژه ها:

منابع انسانی تحول گرا ، نگهداشت کارکنان ، شرکت های دانش بنیان ، تحلیل تطبیقی ، مدیریت استعداد