رتبه بندی عوامل موثر بر گرایش به رفتارهای فسادآور کارکنان ارگان های دولتی

فساد اداری به عنوان یکی از پیچیده ترین چالش های مدیریت دولتی، موجب تضعیف اعتماد عمومی و هدررفت منابع ملی می شود و شناخت عوامل موثر بر آن برای سیاست گذاری صحیح امری ضروری است. این پژوهش با هدف شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر گرایش کارکنان ارگان های دولتی به رفتارهای فسادآور انجام شده است. روش تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی است که با استفاده از تکنیک فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) به وزن دهی و اولویت بندی عوامل پرداخته است. جامعه آماری پژوهش شامل خبرگان و اساتید حوزه مدیریت دولتی و کارشناسان ارشد نهادهای نظارتی بودند که با استفاده از روش نمونه گیری قضاوتی و تعداد ۱۵ نفر انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه های مقایسه های زوجی گردآوری و با نرم افزار Expert Choice تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که عوامل ساختاری و سازمانی با وزن نسبی بالاتر، در رتبه اول اولویت بندی قرار دارند و پس از آن، عوامل فردی، اقتصادی و در نهایت عوامل اجتماعی-فرهنگی در رتبه های بعدی قرار می گیرند. در بین زیرمعیارها، «نبود نظارت و مکانیزم های شفاف» و «سازمان دهی ضعیف فرآیندها» به عنوان مهم ترین عوامل موثر بر فساد شناسایی شدند. در نتیجه گیری مشخص شد که برای کنترل فساد در ارگان های دولتی، اصلاحات ساختاری و تقویت سیستم های نظارتی نسبت به تمرکز صرف بر اصلاح رفتارهای فردی، باید در اولویت قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فساد اداری ، رتبه بندی عوامل ، رفتار فسادآور ، کارکنان دولتی ، فرایند تحلیل سلسله مراتبی