تجربه زیسته و معناپردازی زوج های ایرانی از تنوع در وضعیت های جنسی: یک مطالعه پدیدارشناسی تفسیری

مقدمه: درک تجربه زوج های ایرانی از تنوع جنسی، به دلیل تابو بودن گفتگوی صریح در این حوزه، محدود است. شناخت ابعاد پنهان این تجربه می تواند به ارتقای کیفیت روابط زناشویی کمک شایانی نماید.هدف: مطالعه حاضر با هدف کشف و تفسیر تجربه زیسته و فرآیند معناپردازی زوج های ایرانی از تنوع در وضعیت های جنسی انجام شد.روش: این مطالعه کیفی با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری در سال ۱۴۰۲ اجرا گردید. با استفاده از نمونه گیری هدفمند و زنجیره ای، با ۱۶ زوج ایرانی (۳۲ نفر) که حداقل ۳ سال از ازدواجشان می گذشت و از سطوح اجتماعی-اقتصادی مختلفی بودند، مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق صورت گرفت. داده ها با روش تحلیل پدیدارشناسی تفسیری و با استفاده از نرم افزار MAXQDA نسخه ۲۰۲۰ تحلیل شدند.یافته ها: تحلیل داده ها منجر به استخراج پنج مضمون اصلی و یازده مضمون فرعی شد. مضامین اصلی عبارتند از: ۱) دوگانگی معنایی: تنوع به مثابه «محرک صمیمت» در تقابل با «عامل انحراف»، ۲) مذاکره پنهان: استراتژی های غیرمستقیم مبتنی بر رمزگان رابطه ای، ۳) بار هنجاری: سنگینی سایه سنت، دین و ترس از قضاوت، ۴) گذار نقش ها: تعارض و گفت وگوی درونی میان الگوی سنتی و الگوی مشارکتی، و ۵) سفر درونی: تنوع به عنوان مسیری برای کشف خود و دیگری.نتیجه گیری: تجربه زوج های ایرانی از تنوع جنسی، فرآیندی پویا، دیالکتیکی و مملو از تنش های معنایی است که در میدان نیروهای متقابل فردی، رابطه ای و فرهنگی شکل می گیرد. یافته ها بر ضرورت ایجاد گفتمان های جایگزین و امن در حوزه آموزش و مشاوره جنسی خانواده، با پذیرش واقعیت های پیچیده زندگی زوج های ایرانی تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته ، تنوع جنسی ، زوج های ایرانی ، پدیدارشناسی تفسیری ، معناسازی ، روابط زناشویی.