تحلیل نقش هنرهای شهری در خلق ارزش افزوده اقتصادی(مطالعه موردی منطقه یک شهر شیراز)

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 59

فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EMCCONF27_117

تاریخ نمایه سازی: 22 فروردین 1405

چکیده مقاله:

چالش های فزاینده مالی شهرداری ها و کاهش اتکا به منابع درآمدی سنتی، مدیران شهری را به سمت یافتن راهکارهای نوآورانه برای خلق درآمدهای پایدار سوق داده است. در این میان، اقتصاد خلاق و مکان آفرینی از طریق سرمایه گذاری در هنرهای شهری، به عنوان یک استراتژی کلیدی برای توسعه اقتصادی مطرح شده است. این پژوهش با هدف تحلیل نقش و تاثیرگذاری هنرهای شهری به عنوان یک ابزار استراتژیک در خلق ارزش افزوده اقتصادی برای منطقه یک شهرداری شیراز انجام شده است. منطقه یک، به عنوان قلب تاریخی و توریستی شهر، با چالش های ویژه ای از جمله حفظ هویت فرهنگی، مدیریت ترافیک گردشگر و توزیع عادلانه منافع اقتصادی روبروست. این مطالعه با رویکردی نوآورانه، هنرهای شهری را نه یک هزینه زیباسازی، بلکه یک سرمایه گذاری مولد برای تقویت پایداری اقتصادی این منطقه حساس بررسی می کند. فرضیه اصلی این تحقیق آن است که هنرهای شهری از طریق غنی سازی تجربه بازدید، افزایش ماندگاری گردشگر، تقویت برند محلی و تحریک کسب وکارها، می تواند به طور مستقیم و غیرمستقیم به افزایش درآمدهای پایدار شهری منجر شود. روش تحقیق، توصیفی-پیمایشی با رویکرد کمی است. جامعه آماری شامل چهار گروه کلیدی ذی نفع: صاحبان کسب وکارهای محلی، گردشگران، مشاوران املاک و مدیران شهری بود. با استفاده از فرمول کوکرن و با سطح اطمینان ۹۵ درصد، حجم نمونه ۱۹۵ نفر تعیین گردید که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای توزیع شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی آن توسط خبرگان و پایایی آن با آلفای کرونباخ (α=۰.۹۱) تایید شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نشان داد که میانگین تاثیر چیدمان های هنری بر بهبود تجربه و ماندگاری گردشگر (۴.۶۰) و نقاشی های دیواری با مضامین تاریخی بر رونق کسب وکارهای محلی (۴.۴۰) بسیار بالا ارزیابی می شود. نتایج آزمون همبستگی پیرسون، رابطه مثبت و معناداری میان تمامی اشکال هنر شهری و شاخص های اقتصادی مانند افزایش فروش کسب وکارها (r=۰.۸۲) و افزایش ارزش معاملاتی املاک (r=۰.۷۵) را تایید نمود. تحلیل رگرسیون چندمرحله ای نیز مشخص کرد که چیدمان های هنری متناسب با بافت (β=۰.۵۵) بیشترین تاثیر را بر شاخص کلی اقتصادی دارند. یافته ها نشان می دهد که سرمایه گذاری هدفمند و حساس به بافت تاریخی در هنرهای شهری می تواند با ایجاد یک چرخه مثبت اقتصادی، به تقویت برند منطقه، افزایش رضایت گردشگر و در نهایت، تحقق خوداتکایی مالی منطقه یک منجر شود. این مقاله در پایان، چارچوبی عملیاتی برای مدیریت شهری جهت طراحی و اجرای پروژه های هنری با رویکرد درآمدزایی و حفظ میراث ارائه می دهد.

نویسندگان

محمد منصف

کارشناس خدمات شهری منطقه هفت شهرداری شیراز، شهرداری شیراز