ارزیابی اثر قطع اضطراری برق بر کاهش تلفات جانی آتش نشانان در عملیات اطفای حریق شهری

حوادث آتش سوزی شهری به ویژه در ساختمان های مسکونی، تجاری و صنعتی، اغلب با وجود تاسیسات برق فشار ضعیف و متوسط همراه هستند که این موضوع خطر برق گرفتگی، قوس الکتریکی و تلفات جانی آتش نشانان را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. یکی از راهکارهای اساسی برای کاهش این مخاطرات، قطع اضطراری و ایمن جریان برق پیش از آغاز یا در حین عملیات اطفای حریق است. هدف از این پژوهش، ارزیابی اثر قطع اضطراری برق بر کاهش تلفات جانی آتش نشانان در عملیات اطفای حریق شهری با رویکرد ایمنی و مدیریت ریسک است. در این مطالعه، با استفاده از روش توصیفی–تحلیلی و تحلیل داده های حوادث ثبت شده آتش نشانی، مخاطرات الکتریکی موجود در صحنه حریق شناسایی و میزان تاثیر قطع برق بر کاهش حوادث برق گرفتگی، سوختگی الکتریکی و خطاهای عملیاتی بررسی شده است. همچنین الزامات فنی شبکه های توزیع برق شهری، زمان واکنش برای قطع جریان و هماهنگی بین سازمان آتش نشانی و شرکت توزیع برق مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که عدم قطع به موقع برق، یکی از عوامل اصلی بروز حوادث ثانویه برای آتش نشانان بوده و اجرای یک پروتکل مشخص قطع اضطراری برق می تواند به طور معناداری ریسک تماس مستقیم و غیرمستقیم با تجهیزات برقدار را کاهش دهد. از سوی دیگر، آموزش ناکافی نیروهای عملیاتی در تشخیص مخاطرات الکتریکی و نبود دستورالعمل اجرایی واحد، از چالش های اساسی در عملیات اطفای حریق شهری محسوب می شود. بر اساس یافته های پژوهش، یک چارچوب عملیاتی برای قطع اضطراری برق شامل مراحل شناسایی منبع تغذیه، ارزیابی سطح ولتاژ، هماهنگی سازمانی و زمان بندی ایمن پیشنهاد شده است. این چارچوب می تواند به عنوان بخشی از سیستم مدیریت HSE سازمان های آتش نشانی مورد استفاده قرار گیرد و ضمن کاهش تلفات جانی، ایمنی عملیات و تصمیم گیری در صحنه حادثه را بهبود بخشد. نتایج این تحقیق می تواند مبنایی علمی برای تدوین دستورالعمل های ملی ایمنی برق در عملیات آتش نشانی شهری فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

قطع اضطراری برق ، ایمنی آتش نشانان ، برق گرفتگی ، عملیات اطفای حریق شهری ، مدیریت ریسک ، HSE ، تاسیسات برق شهری