تحلیل تطبیقی رویکردهای بودجه ریزی مشارکتی و عملکردی در شهرداری ها

این پژوهش به تحلیل تطبیقی دو رویکرد کلیدی در مدیریت مالی شهرداری ها، یعنی بودجه ریزی مشارکتی (Participatory Budgeting) و بودجه ریزی عملکردی (Performance-Based Budgeting)، می پردازد. در شرایط پیچیده مدیریت شهری کلان شهرها، انتخاب رویکرد بهینه برای تخصیص منابع محدود، امری حیاتی است. بودجه ریزی مشارکتی بر افزایش شفافیت و پاسخگویی از طریق درگیر کردن مستقیم ذی نفعان محلی تمرکز دارد، در حالی که بودجه ریزی عملکردی بر کارایی، اندازه گیری نتایج، و همسویی هزینه ها با اهداف استراتژیک تاکید می ورزد. این تحقیق با بررسی مبانی نظری، مدل های پیاده سازی در ایران، و تحلیل تفاوت ها و تداخلات این دو مدل، به ارزیابی مزایا و چالش های هر یک در بستر شهرداری های بزرگ ایران می پردازد. نتایج نشان می دهد که هرچند بودجه ریزی عملکردی ابزارهای دقیقی برای کنترل مالی فراهم می کند، اما فقدان مشارکت کافی می تواند منجر به عدم پذیرش و کاهش اثربخشی بلندمدت شود. پیشنهاد می شود رویکردی ترکیبی که بر مبنای شفافیت عملکردی و مشارکت هدفمند بنا شده باشد، به عنوان راهبرد بهینه برای مدیران شهری اتخاذ گردد.

کلیدواژه ها:

بودجه ریزی شهرداری ، بودجه ریزی مشارکتی ، بودجه ریزی عملکردی ، مدیریت شهری ، شفافیت ، پاسخگویی ، کلان شهر.