نقش استراتژیک مدیریت منابع انسانی در ارتقای تاب آوری سازمان در بحران های اقتصادی

در دنیای پرنوسان امروز، شوک های اقتصادی به عنوان متغیرهایی برون زا، بقای سازمان ها را به شدت تهدید می کنند. در حالی که بسیاری از مدیران در زمان بحران تنها بر راهکارهای مالی و کاهش هزینه ها تمرکز می کنند، این پژوهش بر نقش حیاتی و استراتژیک مدیریت منابع انسانی (HRM) به عنوان ضامن پایداری و تاب آوری سازمان تاکید دارد. هدف اصلی این مطالعه، واکاوی سازوکارهایی است که از طریق آن ها، واحد منابع انسانی می تواند سازمان را در برابر تلاطم های اقتصادی واکسینه کرده و تهدیدها را به فرصت های رشد تبدیل نماید. روش تحقیق در این مقاله، توصیفی-تحلیلی با رویکرد کیفی است که با بررسی اسناد کتابخانه ای و نظریات نوین مدیریت بحران تدوین شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که HRM از طریق سه محور کلیدی شامل «مدیریت سرمایه روانی و کاهش اضطراب شغلی»، «بازطراحی منعطف ساختارهای کاری» و «حفظ نخبگان سازمانی در شرایط بی ثباتی»، نقش سپر دفاعی را ایفا می کند. همچنین، نتایج حاکی از آن است که تاب آوری سازمانی محصول مستقیم تاب آوری فردی کارکنان است که توسط سیاست های حمایتی منابع انسانی تقویت می شود. این مطالعه نشان می دهد سازمان هایی که در زمان رکود اقتصادی، به جای رویکردهای حذفی، از استراتژی های غنی سازی شغلی و مشارکت کارکنان استفاده کرده اند، با سرعت بیشتری به چرخه سودآوری بازگشته اند. در نهایت، این مقاله یک مدل مفهومی ارائه می دهد که نشان می دهد چگونه مدیریت منابع انسانی با تقویت «سرمایه اجتماعی» و «اعتماد متقابل»، پایداری بلندمدت کسب وکار را در محیط های سرشار از نااطمینانی تضمین می کند. دستاورد این پژوهش برای مدیران ارشد، تغییر نگرش از مدیریت منابع انسانی به عنوان یک مرکز هزینه، به یک مرکز استراتژیک برای خلق ارزش و تاب آوری در دوران های بحرانی است.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی ، تاب آوری سازمانی ، بحران اقتصادی ، پایداری کسب وکار ، سرمایه روان شناختی