تاثیر تدریس ادبیات مبتنی بر یادگیری فعال بر درک مفهومی متون ادبی دانش آموزان متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تدریس ادبیات مبتنی بر یادگیری فعال بر میزان درک مفهومی متون ادبی در میان دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد. در این پژوهش همچنین تفاوت در سطح فهم و تحلیل متون ادبی میان دانش آموزانی که با روش های فعال آموزش می بینند و دانش آموزانی که با شیوه های سنتی تدریس می شوند مورد بررسی قرار گرفت. علاوه بر این، نقش فعالیت های مشارکتی و تعاملی در تقویت توانایی تفسیر، تحلیل و برداشت معنایی از متون ادبی و نیز تاثیر یادگیری فعال بر میزان مشارکت، انگیزه و علاقه دانش آموزان به درس ادبیات مورد توجه قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که استفاده از روش های یادگیری فعال در تدریس ادبیات می تواند به طور معناداری درک مفهومی دانش آموزان از متون ادبی را افزایش دهد. دانش آموزانی که در فرایندهای یادگیری مشارکتی مانند بحث های گروهی، تحلیل مشترک متن و طرح دیدگاه های مختلف شرکت داشتند، توانایی بیشتری در تفسیر مفاهیم پنهان و تحلیل عناصر ادبی نشان دادند. همچنین نتایج نشان داد که این رویکرد موجب افزایش میزان مشارکت، انگیزه و علاقه دانش آموزان به درس ادبیات می شود. بر اساس نتایج این پژوهش می توان نتیجه گرفت که به کارگیری روش های یادگیری فعال در آموزش ادبیات می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت یادگیری، تقویت مهارت های تحلیلی و تفسیری دانش آموزان و افزایش تعامل آن ها با متون ادبی داشته باشد. از این رو، استفاده از رویکردهای تعاملی و دانش آموزمحور در کلاس های ادبیات به عنوان راهکاری مناسب برای بهبود فرایند تدریس و یادگیری پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

ادبیات ، مقطع متوسطه ، درک مفهومی ، متون ادبی