بررسی رابطه سبک رهبری تحول آفرین با خودکارآمدی کارکنان شهرداری شهر آبیز

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سبک رهبری تحول آفرین و خودکارآمدی کارکنان شهرداری شهر آبیز بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان شهرداری شهر آبیز در سال ۱۴۰۴ بود که در این پژوهش تعداد ۲۰ نفر از کارکنان مورد بررسی قرار گرفتند. با توجه به محدود بودن تعداد افراد مورد مطالعه، روش نمونه گیری به صورت تمام شماری انجام شد و تمامی افراد جامعه آماری در پژوهش مشارکت داده شدند. برای گردآوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه خودکارآمدی هاملی (۲۰۲۲) و پرسشنامه رهبری تحول آفرین سیسوانتو (۲۰۲۲) استفاده شد. پس از جمع آوری داده ها، تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ انجام گرفت. در بخش آمار توصیفی از شاخص هایی مانند میانگین، انحراف معیار و فراوانی استفاده شد و در بخش آمار استنباطی از آزمون همبستگی پیرسون برای بررسی رابطه بین متغیرها بهره گرفته شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین سبک رهبری تحول آفرین و خودکارآمدی کارکنان شهرداری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، خودکارآمدی ، کارکنان شهرداری