برنامه ریزی و جغرافیای شهری با کمک فناوری های نوین

سیستم های اطلاعات جغرافیایی را می توان به عنوان ابزاری هوشمند در نظر گرفت، که مرتبط با تکنیک هایی برای اجرای پروسه هایی مانند معرفی، ثبت، ذخیره سازی، استفاده، پردازش و ایجاد داده های مکانی میباشد. استفاده از GIS در برنامه ریزی شهری به برنامه ریز های شهری کمک کرده و آن ها را راهنمایی می کند تا بتوانند سکونت گاه هایی را بر اساس نظم ایجاد کرده و زیر ساختار هایی مناسب را داخل و خارج از قسمت های شهری، ایجاد کنند. رشد پیوسته ی جمعیت در نواحی شهری ، موجب ایجاد نیاز برای توسعه ی فضای شهری، برای برنامه ریزی از نظر زیر ساختار های فیزیکی و اجتماعی، در خدمات رسانی به جامعه می شود که بر اساس اصول توسعه ی پایدار می باشد. به علاوه شهری سازی همراه با تبدیل های ساختاری و عملکردی متعدد می باشد، که باید از نظر مکانی ارزیابی شده و بر اساس اصول توسعه ی پایدار، مدیریت و برنامه ریزی شود. برنامه ریزی شهری به صورت مستقیم مرتبط با استفاده از زمین و طراحی محیط شهری میباشد، شامل زیر ساختار های فیزیکی و اجتماعی در خدمات به جوامع شهری میباشد که شامل چالش هایی در سطح جهانی می باشد. استفاده از GSI در این زمینه یک روش در ارتباط با مکان، توسعه و طراحی آن، طراحی و مدل سازی روند های مختلف در آن، همراه با ارتباطات بین این روند ها یا توسعه در فضا میباشد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی شهری ، GIS ، مدیریت منطقه ای ، توسعه ی پایدار و غیره.