رضایت شغلی

سازمان های دولتی ایران با دو چالش همزمان کاهش رضایت شغلی کارکنان و گسترش فساد اداری مواجه اند. طبق گزارش معاونت توسعه مدیریت (۱۴۰۱)، ۴۳٪ از کارمندان احساس امنیت شغلی و عدالت سازمانی پایین دارند، در حالی که شاخص ادراک فساد ایران در سال ۲۰۲۳ معادل ۲۵ بوده و رتبه ۱۴۷ از ۱۸۰ کشور را دارد. این پژوهش با هدف تبیین نقش سلامت اداری در افزایش رضایت شغلی و بررسی مکانیزم های میانجی و تعدیل گر آن انجام شده است. پژوهش بر پایه نظریه های «سرمایه نهادی» (نورث، ۱۹۹۰) و «عدالت سازمانی» استوار است. مدل مفهومی شامل سه لایه است: ورودی (سلامت اداری با شش شاخص)، فرآیند (اعتماد سازمانی به عنوان میانجی)، و خروجی (رضایت شغلی). سبک رهبری اخلاق محور به عنوان متغیر تعدیل گر در نظر گرفته شده است. سه فرضیه اصلی عبارتند از: رابطه مثبت و معنادار بین شفافیت اداری و رضایت شغلی؛ میانجی گری اعتماد سازمانی در رابطه سلامت اداری با رضایت شغلی؛ و تعدیل گری رهبری اخلاق محور در شدت این رابطه.

کلیدواژه ها:

سلامت اداری ، رضایت شغلی ، اعتماد سازمانی ، رهبری اخلاق محور