طراحی زیرساخت های شهری مقاوم در برابر تغییرات اقلیمی با رویکرد بومی سازی در ایران و مدل سازی اثر خشکسالی، سیلاب و گرمایش جهانی بر سازه های شهری

تغییرات اقلیمی، به ویژه تشدید پدیده های حدی مانند خشکسالی و سیلاب، زیرساخت های حیاتی شهری در ایران را با تهدیدات جدی مواجه ساخته است. این مقاله به طراحی یک رویکرد تلفیقی برای ارتقاء تاب آوری شهری با تمرکز بر بومی سازی راهکارهای مهندسی و بهره گیری از مدل سازی پیشرفته می پردازد. هدف، ارائه چارچوبی است که فراتر از استانداردهای مرسوم بوده و متناسب با اقلیم خاص ایران (گرم و خشک با نوسانات شدید) عمل کند. مدل سازی عددی اثرات بلندمدت گرمایش جهانی و وقوع متناوب سیل و خشکسالی بر عملکرد سازه های بتنی، خاکی و شبکه های زیرزمینی (آب و فاضلاب) مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که بومی سازی مصالح و اعمال ضریب ایمنی متناسب با شرایط محلی، می تواند هزینه های بلندمدت نگهداری و خسارات ناشی از بلایای اقلیمی را تا ۳۰ درصد کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

خشکسالی ، سیلاب ، اقلیم ، گرمایش جهانی