مقایسه روش تدریس فعال و سنتی در کلاس های ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف مقایسه تاثیر روش تدریس فعال و سنتی بر یادگیری، انگیزش تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان کلاس های ابتدایی انجام شد. روش تحقیق از نوع پیمایشی – تجربی و جامعه آماری شامل دانش آموزان مدارس ابتدایی شهر [نام شهر] بود. نمونه ها به صورت گروه آزمایشی و کنترل انتخاب شدند و داده ها از طریق آزمون یادگیری، پرسشنامه انگیزش تحصیلی و مشاهده مشارکت اجتماعی جمع آوری شد. یافته ها نشان داد که دانش آموزان کلاس های فعال در یادگیری مفاهیم درسی، مشارکت در فعالیت های گروهی و مهارت های اجتماعی عملکرد بهتری داشتند و انگیزش تحصیلی آنان نیز افزایش یافته بود. همچنین، روش تدریس فعال موجب افزایش تفکر انتقادی، توانایی حل مسئله و خلاقیت دانش آموزان شد، در حالی که روش سنتی بیشتر یادگیری سطحی و حافظه محور ایجاد می کرد. بررسی ها نشان داد که تلفیق هوشمندانه روش فعال و سنتی می تواند بیشترین اثربخشی را در فرآیند یادگیری و توسعه مهارت های چندبعدی دانش آموزان فراهم کند. نتایج این پژوهش اهمیت استفاده از روش های فعال در آموزش ابتدایی و طراحی محیط های یادگیری مشارکتی، جذاب و موثر را تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس فعال ، روش تدریس سنتی ، یادگیری دانش آموزان ، انگیزش تحصیلی ، مهارت های اجتماعی ، کلاس های ابتدایی