کاربرد سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS) در تصمیم گیری های برنامه ریزی شهری

رشد سریع شهرنشینی، افزایش پیچیدگی مسائل شهری و محدودیت منابع، برنامه ریزان شهری را ناگزیر ساخته است تا از ابزارهای نوین تحلیلی برای اتخاذ تصمیم های دقیق، سریع و مبتنی بر داده استفاده کنند. سیستم های اطلاعات جغرافیایی (Geographic Information Systems) به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های نوین، نقش اساسی در تحلیل فضایی، مدیریت داده های مکانی و پشتیبانی از تصمیم گیری های برنامه ریزی شهری ایفا می کنند. این سیستم ها با تلفیق داده های مکانی و توصیفی، امکان تحلیل الگوهای فضایی، شناسایی مسائل شهری و ارزیابی سناریوهای مختلف توسعه را فراهم می سازند. هدف این مقاله بررسی جامع کاربردهای GIS در فرآیند تصمیم گیری برنامه ریزی شهری، تبیین نقش آن در بهبود کیفیت تصمیم ها و تحلیل مزایا و محدودیت های این سیستم است. روش تحقیق مقاله، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع معتبر علمی است. نتایج نشان می دهد که GIS می تواند به طور موثری در حوزه هایی نظیر مکان یابی کاربری ها، مدیریت حمل ونقل، برنامه ریزی کاربری زمین، مدیریت مخاطرات طبیعی و توسعه پایدار شهری مورد استفاده قرار گیرد و به ارتقای کارآمدی نظام برنامه ریزی شهری کمک کند.

کلیدواژه ها:

سیستم های اطلاعات جغرافیایی ، برنامه ریزی شهری ، تصمیم گیری ، تحلیل فضایی ، توسعه پایدار