بررسی ویژگی های تفکر انتقادی در سازوکارهای آموزشی

تفکر انتقادی و خلاقیت از مهم ترین شایستگی های قرن بیست ویکم به شمار می آیند که نقش اساسی در توانمندسازی دانش آموزان برای مواجهه با مسائل پیچیده، تصمیم گیری آگاهانه و یادگیری مادام العمر دارند. کلاس درس به عنوان کانون اصلی فرآیند یاددهی–یادگیری، می تواند بستر مناسبی برای پرورش این دو مولفه شناختی فراهم آورد، مشروط بر آنکه از روش های تدریس فعال و رویکردهای یادگیرنده محور بهره گیرد. پژوهش حاضر با هدف تبیین اهمیت پرورش تفکر انتقادی و خلاقیت در کلاس های درس و بررسی نقش راهبردهای آموزشی در تحقق این هدف انجام شده است. شواهد پژوهشی نشان می دهد که به کارگیری روش هایی نظیر یادگیری مسئله محور، بحث و گفت وگوی کلاسی، فعالیت های اکتشافی و پروژه محور می تواند موجب تقویت توانایی تحلیل، ارزیابی، تولید ایده های نو و حل خلاقانه مسائل در دانش آموزان شود. در مجموع، توجه نظام مند به پرورش تفکر انتقادی و خلاقیت در کلاس های درس می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش مشارکت فعال دانش آموزان و آمادگی آنان برای مواجهه با چالش های آینده منجر شود.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، خلاقیت ، کلاس درس ، یادگیری فعال ، راهبردهای تدریس