بررسی اصل تجربه در قرآن کریم و کاربردهای تربیتی آن در آموزش دوره ابتدایی

با هدف تبیین مبانی قرآنی تجربه، مشاهده و عمل در فرایند یادگیری و استخراج پیامدهای تربیتی آن برای کلاس های دوره ابتدایی انجام شده است. پرسش اصلی این است که اصل تجربه در آیات قرآن چگونه معرفی شده و چه دلالت هایی برای طراحی موقعیت های یادگیری تجربی در مدرسه دارد. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر تحلیل محتوای آیات مرتبط با مشاهده، سیر در زمین، عمل صالح و عبرت گیری، همراه با مطالعه اسناد آموزشی دوره ابتدایی است. یافته ها نشان می دهد قرآن کریم یادگیری اصیل را در بستر تجربه مستقیم، مشارکت فعال، تامل در نتایج اعمال و پیوند دانش با عمل می داند و بر تدریجی بودن و عینیت یافتگی معرفت تاکید دارد. بر این اساس، می توان راهبردهایی چون طراحی فعالیت های میدانی، آزمایش های ساده، پروژه های گروهی و فرصت های بازاندیشی دینی و اخلاقی را برای کلاس درس پیشنهاد کرد. نتیجه گیری پژوهش آن است که توجه آگاهانه به اصل تجربه در قرآن می تواند برنامه درسی دوره ابتدایی را از حافظه محوری به سمت تربیت فعال، مسئولانه و ایمان محور سوق دهد.

کلیدواژه ها:

تجربه ، قرآن کریم ، تربیت اسلامی ، آموزش ابتدایی ، یادگیری فعال