تاثیر یادگیری ترکیبی (Blended Learning) بر کیفیت آموزش در مدارس

یادگیری ترکیبی (Blended Learning) به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، با ترکیب آموزش حضوری و آموزش مبتنی بر فناوری های دیجیتال، تلاش می کند کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری را در مدارس ارتقا دهد. در سال های اخیر، گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات موجب شده است که نظام های آموزشی به سمت بهره گیری از روش های انعطاف پذیرتر و دانش آموزمحور حرکت کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر یادگیری ترکیبی بر کیفیت آموزش در مدارس است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع علمی مرتبط انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که یادگیری ترکیبی می تواند با فراهم کردن فرصت های یادگیری متنوع، افزایش تعامل میان معلم و دانش آموز، دسترسی آسان تر به منابع آموزشی و تقویت یادگیری فعال، نقش مهمی در بهبود کیفیت آموزش ایفا کند. همچنین این رویکرد امکان توجه بیشتر به تفاوت های فردی دانش آموزان را فراهم کرده و موجب افزایش انگیزه، مشارکت و خودتنظیمی در یادگیری می شود. با این حال، اجرای موفق یادگیری ترکیبی نیازمند فراهم سازی زیرساخت های فناوری، آموزش معلمان در استفاده از ابزارهای دیجیتال و طراحی مناسب برنامه های درسی است. در مجموع، نتایج نشان می دهد که یادگیری ترکیبی می تواند به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت آموزش در مدارس مورد توجه برنامه ریزان و سیاست گذاران آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، کیفیت آموزش ، فناوری آموزشی ، یادگیری الکترونیکی ، آموزش مدرسه ای ، یادگیری فعال.