اثربخشی تصویرسازی ارتباطی (ایماگوتراپی) بر فرسودگی شغلی و انعطاف پذیری شناختی در کارکنان اقماری بنادر
محل انتشار: مجله تحقیق و توسعه سلامت، دوره: 3، شماره: 4
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 7
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JHRD-3-4_007
تاریخ نمایه سازی: 22 فروردین 1405
چکیده مقاله:
سابقه و هدف: تضاد شرایط کار خانواده اغلب با چالش های قابل توجهی در خانواده و عملکرد شغلی و روانشناختی همراه است، گستردگی این فشارها در کارکنان اقماری و خانواده آن ها چشم گیرتر است. بر این اساس مطالعه حاضر، با هدف تعیین اثربخشی تصویرسازی ارتباطی بر فرسودگی شغلی و انعطاف پذیری شناختی در کارکنان اقماری بنادر انجام شد.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و پیگیری سه ماهه همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان اقماری بنادر جنوبی ایران در پائیز ۱۴۰۳ بود که از میان جامعه مذکور، به صورت تصادفی بندر خرمشهر انتخاب شد. سپس به صورت هدفمند و مبتنی بر ملاک های ورود، تعداد ۳۶ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هرگروه ۱۸نفر) قرار داده شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی (دنیس و واندر-وال،) و پرسشنامه فرسودگی شغلی (ماسلاچ،) بود.گروه آزمایش هفت جلسه مداخله تصویرسازی ارتباطی دریافت کرد. برای تحلیل داده ها از تحلیل واریانس اندازه های تکراری و آزمون تعقیبی بون فرونی در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶استفاده شد.
یافته ها: دو گروه از نظر سن و تحصیلات تفاوت معناداری نداشتند (P>۰.۰۵). نتایج نشان داد مداخله تصویرسازی ارتباطی موجب کاهش معنادار فرسودگی شغلی و افزایش انعطاف پذیری شناختی در گروه آزمایش شد (P<۰.۰۰۱) و این اثرات در پیگیری سه ماهه نیز پایدار ماند. تحلیل اندازه گیری های مکرر نشان داد که بخش قابل توجهی از تغییرات فرسودگی شغلی (۵/۷۳٪) و انعطاف پذیری شناختی (۴/ %۶۷) ناشی از مداخله بوده و اثر بین گروهی نیز به ترتیب ۵/۱۶٪ و ۶/۱۳٪ تفاوت را بین دو گروه تایید کرد.
نتیجه گیری: تصویرسازی ارتباطی، مداخله ای موثر برای کاهش فرسودگی شغلی و افزایش انعطاف پذیری شناختی در کارکنان اقماری است و آثار آن تا سه ماه پس از مداخله نیز پایدار می ماند. بنابراین، به کارگیری این رویکرد می تواند به عنوان گزینه ای کارآمد در برنامه های ارتقای سلامت روان و بهبود سازگاری شغلی کارکنان اقماری توصیه شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حجت اله آقامحمدی ورنوسفادرانی
Na. C., Islamic Azad University
غلامرضا طالبی
Na. C., Islamic Azad University
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :