ارتباط تراز صدا با استرس شغلی و آزردگی صوتی در کارکنان شرکت توزیع نیروی برق استان تهران

سابقه و هدف: در سال های اخیر، آلودگی صوتی به عنوان یکی از چالش های مهم در محیط های کاری و حوزه ایمنی و حفاظت محیط زیست مورد توجه ویژه قرار گرفته است و به دغدغه اصلی صنایع تبدیل شده است. هدف این مطالعه، سنجش تراز صوتی در یکی از شرکت های توزیع نیروی برق استان تهران و بررسی ارتباط آن با استرس شغلی و آزردگی صوتی کارکنان بود. مواد و روش ها: این تحقیق کاربردی و میدانی است. برای سنجش صوت از دستگاه پرتابل و نرم افزار Decibel X, ۲۰۲۳ استفاده شد. میزان استرس شغلی با پرسشنامه استاندارد NIOSH (۱۹۹۸) و آزردگی صوتی با پرسشنامه استاندارد ISO ۱۵۶۶۶ ارزیابی گردید. نتایج با استانداردهای منتخب مقایسه و تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS انجام شد. یافته ها: در بخش اداری، بیشترین تراز صوتی ۸/۵۶ دسی بل (اداره حوادث) و کمترین ۹/۳۳ دسی بل (طراحی و کارشناسی) بود که همگی با استانداردهای OSHA، WHO و DOE مطابقت داشت. در بخش عملیاتی، بیشترین تراز صوتی ۹/۸۷ و مواجهه صوتی ۷۱/۹۲ دسی بل (اداره خطوط) از حدود مجاز فراتر رفت و چند ایستگاه از حد DOE عبور کردند. آزردگی صوتی در بخش عملیاتی (۸۷۵/۶۲) به مراتب بالاتر از اداری (۴۶/۴۶) بود. استرس شغلی در هر دو بخش در محدوده متوسط ارزیابی شد. تراز صوتی با استرس شغلی ارتباطی نداشته ولیکن با آزردگی صوتی رابطه مستقیم و معناداری دارد (p<۰.۰۵). نتیجه گیری: در بخش عملیاتی، تراز صوتی از حد مجاز فراتر رفته و موجب افزایش آزردگی صوتی شد، هرچند استرس شغلی در محدوده متوسط بود. کنترل صوت در محیط های عملیاتی می تواند رفاه کارکنان را ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

Noise measurement ، noise pollution ، environmental annoyance ، job stress ، سنجش صوت ، آلودگی صوتی ، آزردگی محیطی ، استرس شغلی. شرکت توزیع برق