The Effectiveness of the Philosophy for Children Program on Cognitive Flexibility, Problem-Solving Styles, and Interpersonal Relationships in Orphaned and Neglected Children

زمینه و هدف: کودکان بد­سرپرست و بی­سرپرست با توجه به شرایط خاص خود و به دلیل عدم دسترسی به منابع حمایتی حیاتی، به ویژه حمایت والدین، نسبت به همتایان خود بیشتر در معرض آسیب­ های روان­شناختی هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش برنامه فلسفه بر سبک های حل مسئله، انعطاف پذیری شناختی و روابط بین فردی کودکان بی سرپرست و بدسرپرست انجام شد. روش پژوهش: طرح پژوهش حاضر، شبه آزمایشی همراه با پیش ­آزمون و پس ­آزمون با یک گروه آزمایشی و یک گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان مستقر در مراکز نگهداری کودکان بی­سرپرست و بدسرپرست استان البرز در سال ۱۴۰۳ بود که از بین آن­ها ۳۰ کودک به صورت در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگماری شدند. گروه برنامه فلسفه برای کودکان ۱۲ جلسه یک ساعته تحت آموزش قرار گرفتند ولی گروه گواه هیچ درمانی دریافت نکردند. هر دو گروه در دو مرحله پیش ­آزمون و پس ­آزمون پرسشنامه­ های سبک­های حل مسئله کیسدی و لانگ، مهارت­های ارتباطی بین­ فردی منجمی­ زاده و انعطاف ­پذیری شناختی دنیس و وندروا را تکمیل کردند. جهت تجزیه ­و تحلیل داده­ ها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد آموزش برنامه فلسفه برای کودکان باعث بهبود سبک های حل مسئله، انعطاف پذیری شناختی و روابط بین فردی کودکان بی سرپرست و بدسرپرست می­شود. نتیجه ­گیری: با توجه به نتایج پژوهش، آموزش برنامه فلسفه برای کودکان می­تواند به عنوان یک پروتکل آموزشی کارآمد در بهبود سبک های حل مسئله، انعطاف پذیری شناختی و روابط بین فردی کودکان بی سرپرست و بدسرپرست مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

cognitive flexibility ، interpersonal relationships ، orphaned and neglected children ، Philosophy for Children program ، problem-solving styles ، برنامه فلسفه برای کودکان ، سبک های حل مسئله ، انعطاف پذیری شناختی ، روابط بین فردی ، کودکان بی سرپرست و بدسرپرست