رضایت از درمان دارویی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس و عوامل همراه با آن در شهر سبزوار

سابقه و هدف: بیماری مولتیپل اسکلروزیس به عنوان شایع ترین بیماری میلین زدای سیستم عصبی مرکزی با توجه به ماهیت مزمن، نیازمند پیگیری و تبعیت از درمان مداوم است. لذا با توجه به اهمیت رضایت از درمان دارویی در تبعیت از درمان، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی رضایت از درمان دارویی و عوامل همراه با آن در بیماران مبتلا به این بیماری در شهر سبزوار انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی مقطعی بر روی ۴۴ بیمار مولتیپل اسکلروزیس مراجعه کننده به مراکز درمانی و انجمن ام اس سبزوار در شش ماهه دوم سال ۱۴۰۱ به روش نمونه گیری غیر احتمالی آسان و در دسترس انجام شد. ابزار جمع‎آوری اطلاعات شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه رضایت از درمان دارویی (SATMED-Q) بود.  داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی نظیر آنالیز واریانس یک طرفه و  تجزیه و ضرایب همبستگی Pearson تحلیل گردید.    یافته ها: میانگین سنی بیماران ۳۸/۹ سال و بیشتر بیماران زن (۷۰/۵درصد) بودند. میانگین نمره رضایت از درمان دارویی بیماران ۱۳/۶۱±۵۹/۵۴  بود که در بررسی ابعاد رضایت مندی، بیشترین میانگین نمره رضایت شامل بعد رضایت کلی بیماران از روند درمان و کمترین میانگین نمره در بعد عوارض جانبی نامطلوب بود. همچنین در بررسی عوامل مرتبط، متغیرهای سطح تحصیلات، سن و مدت ابتلا ارتباط معناداری با رضایت از درمان دارویی داشتند (۰/۰۵>P).  نتیجه گیری: رضایت بیماران عاملی مهم در کنترل و بهبود بیماری است. در این مطالعه رضایت از درمان دارویی در بیماران مولتیپل اسکروزیس در بعد عوارض جانبی داروها در سطح مطلوبی گزارش نشد که نیازمند بررسی و پیگیری تصمیم گیران سلامت  است.

کلیدواژه ها:

multiple sclerosis ، satisfaction with treatment ، SATMED-Q questionnaire ​​​​​​​ ، مولتیپل اسکروزیس ، رضایت ، درمان